بایگانی دسته: سینما

من

Me Iranian Movie

پنجشنبه و آخر هفته است، اگر برای آخر هفته برنامه فیلم دیدن دارین، “من” پیشنهاد منه.

فیلم من

کارگردان: سهیل بیرقی – محصول سال ۱۳۹۴

بازیگران: لیلا حاتمی، امیر جدیدی

فیلم “من” یکی از متفاوت‌ترین فیلم‌های ایرانی هست که دیدم. موضوع متفاوت و البته بازی متفاوت. به نظر من وقتی یک داستان جدید و متفاوت باشه، نتیجه می‌شه فیلمی مثل “من”.

هر توضیح بیشتری بخوام بنویسم، متاسفانه داستان فیلم می‌شه و Spoiler Alert، در نتیجه، خودتون فیلم رو ببینین و نظرتون رو بگین.

– – –

پی‌نوشت: برای احترام به حقوق تهیه‌کننده، می‌تونین این فیلم رو از سایت فیلیمو یا سایت کاناپه تماشا کنین.

معرفی فیلم – ۳ فیلم ایرانی

Movie

دوست دارم چند تا فیلم ایرانی که اسمشون کمتر شنیده شده، ولی به نظر من موضوع متفاوت داشتن و خوش‌ساخت بودن رو معرفی کنم. فیلم‌هایی که شاید تو زندگی هر کدوم از ما اتفاق بیفته. فیلم‌هایی که باعث می‌شه با شخصیت‌های اون همذات‌پنداری کنیم. درد و رنج و غم به تصویر کشیده شده رو حس یا تصور کنیم.

هر کدوم از این قصه‌ها و فیلم‌ها، حرفی برای گفتن دارن، درسی برای زندگی. کاش بتونیم درس بگیریم و جز اون دسته نباشیم که تا سر خودمون به سنگ نخورده، از روزگار درسی نمی‌گیریم.

Iranian Movie

بلوک ۹ خروجی ۲

کارگردان: علیرضا امینی  – محصول سال ۱۳۹۲

بازیگران: امیر جعفری، پانته‌آ بهرام

به نظر شخصی من، یکی از نکته‌های خوب این فیلم، بازی فوق‌العاده آقای امیر جعفریه.

Searing Summer Movie

تابستان داغ

کارگردان: ابراهیم ایرج‌زاد – محصول سال ۱۳۹۶

بازیگران: پری‌ناز ایزدیار، علی مصفا، مینا ساداتی، صابر ابر

شکی وجود نداره که پری‌ناز ایزدیار بازیگر مطرح و قابلی هست و در قوی‌تر بودن فیلم نقش به‌سزایی داره، ولی وقتی داستان و قصه فیلمی تازه و جدید باشه و تمام حوادث و احساسات به خوبی به تصویر کشیده شده باشن، نتیجه می‌شه یه فیلم عالی مثل تابستان داغ. در جشنواره فجر سی و پنجم، این فیلم نامزد ۱۳ سیمرغ بلورین شد و خب با وجود رقابت زیاد، سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری و بهترین تدوین رو گرفت.  با توجه به وجود فیلم “بدون تاریخ، بدون امضا” طبیعی بود که سیمرغ‌های بیشتری نگرفت.

A House on 41st Street

خانه ای در خیابان چهل و یکم

کارگردان: حمیدرضا قربانی – محصول سال ۱۳۹۴

بازیگران: علی مصفا، مهناز افشار، سارا بهرامی

این فیلم رو دقیقاً در تاریخ ۲ آذر سال ۹۶ دیدم، این رو یادمه، چون اینقدر تحت تاثیر این فیلم قرار گرفته بودم که یک پست اینستاگرام نوشتم و این فیلم رو معرفی کردم. همون متن رو اینجا هم می‌نویسم.

فیلمی پر از اندوه و پر از حس همدردی!
یکی از بهترین فیلم‌های ایرانی بود که تا حالا دیدم، یک اتفاق که موضوع فیلم بود و تمام حواشی این اتفاق!
قابل ذکره که بازی سارا بهرامی عزیز در بهتر شدن این فیلم قطعاً تاثیرگذار بوده. البته همه بازیگرها عالی بودن، سارا بهرامی خودش خیلی خاصه
اینکه اینقدر زیبا اندوه رو می‌شد همراه با تماشای این فیلم حس کرد و حالِ دلِ تک‌تک شخصیت‌های فیلم رو حس کرد، اون هم از ته ته ته دل و قلب!

این فیلم در جشنواره فجر سی و چهارم، در بخش نگاه نو وارد شده که خب قابل درکه که با وجود فیلم “ابد و یک روز” که همین‌طور سیمرغ درو می‌کرد، نتونست جایزه‌ای رو از آن خودش کنه.

– – –

پی‌نوشت ۱: فیلم از نظر من کاملاً سلیقه‌ایه. مثلاً من از فیلم “ابد و یک روز” نه تنها خوشم نیومد، حتی درک نمی‌کنم چرا اینقدر جایزه گرفته. [ایموجی خنده] هنوز هم فکر می‌کنم پری‌ناز ایزدیار، در واقع به خاطر بازی خوبش در سریال شهرزاد، توجه همه رو به خودش جلب کرد و تحت تاثیر اون بازی هنرمندانه، ابد و یک روز جایزه گرفت. شاید حتی جایی شنیدم این فکر رو. البته به طور قطع، من در جایگاهی نیستم برای نقد یا قضاوت، این کاملاً سلیقه و نظر شخصی من بود.

پی‌نوشت ۲: فیلم‌های ایرانی خوبی تو این سال‌ها ساخته شدن، خیلی‌هاشون حتی شاید آنچنان معروف نباشن. به نظرم هر فیلم ایرانی خوبی که دیدین، به هم معرفی کنین. اینطوری صنعت سینمای ایران هم روز به روز بیشتر پیشرفت می‌کنه.

پی‌نوشت ۳: اول خواستم تعداد بیشتری فیلم رو معرفی کنم. اما در نهایت تصمیم گرفتم این پست دنباله‌دار بشه و در آینده هم فیلم‌های دیگه‌ای رو معرفی کنم. شاید مثل قدیم، به برنامه‌های هفتگی وبلاگ برگردم.

تنهای تنهای تنها

AllAlone

فیلم تنهای تنهای تنها، یکی از فیلم‌هایی هست که تبلیغات کمی ازش دیدم ولی واقعاً فیلم محشری هست، من این فیلم رو خیلی زیاد دوست داشتم. از اون دسته فیلم‌هایی که نیم ساعت آخرش رو فقط گریه می‌کردم. از اونجایی‌که موضوع فیلم و خلاصه داستانش رو می‌تونین در ویکی‌پدیا بخونین من توضیح بیشتری نمیدم.

این فیلم بخش‌های دو زبانه زیادی داره، چند بازیگر روسی در این فیلم بازی کردن. فیلم در مورد صلح هست. بیشتر از این اگر چیزی بنویسم کل قصه فیلم رو گفتم. این فیلم رو حتماً ببینین.

نوامبر شيرين

SweetNovember

فيلمي که امروز دوست دارم معرفي کنم يه فيلم رمانتيک مربوط به سال 2001 هست با بازي بسيار زيباي چارليز ترون دوست داشتني. اين فيلم بر اساس فيلم ديگري با همين نام، محصول سال 1968 ساخته شده است. نوامبر شيرين يا Sweet November قصه بسيار زيبايي با درس‌هاي بسيار هست.

مهم‌ترين درس اين هست که اينقدر در کار غرق نشين که زندگي کردن يادتون بره، ما کار مي‌کنيم تا زندگي کنيم نه اينکه زندگي مي‌کنيم تا کار کنيم. شخصيت سارا با بازي چاليز ترون به نظر من يکي از بهترين شخصيت‌هاي انساني موجود در دنياست.

– – –

پي‌نوشت: شايد بي‌ربط باشه ولي آهنگ “با من قدم بزن – مهران آتش” حس همين فيلم رو به من منتقل مي‌کنه.

 

12 سال بردگی

12YearsaSlave

دو روز پیش مراسم اسکار برگزار شد و یکی از فیلم‌هایی که جوایز زیادی برد، 12 سال بردگی یا 12 Years a Slave بود. با توجه به اسم و پوستر فیلم خیلی راحت میشه فهمید که موضوع فیلم مربوط به زندگی 12 سال بردگی یک سیاهپوست هست که در زمان قدیم بسیار شایع بود.

جایزه بهترین فیلم، بازیگر نقش مکمل زن و فیلمنامه از جوایزی بود که این فیلم در اسکار دریافت کرد. علاوه بر این نام این فیلم در لیست نامزد تمامی بخش‌ها نیز به چشم می‌خورد. علاوه بر این، این فیلم در گلدن گلوب جایزه بهترین فیلم درام را از آن خود کرده است.

500 روز با سامر

500DaysofSummer

در این پست مطالب زیادی از داستان فیلم بیان میشه، اگر این فیلم رو ندیدین یا روزی تصمیم دارین ببینین، این پست رو نخونید.

– – –

فیلم سینمایی 500 Days of Summer فیلمی هست که سه‌شنبه این هفته دوست دارم معرفیش کنم. زمانی که این فیلم پخش شد، من فکر می‌کردم منظور از Summer تابستان هست و این فیلم با موضوع بیان خاطره از تابستان چند سال شخصیت اول داستان هست.

سامر یکی از شخصیت‌های فیلم هست که داستان فیلم بر اساس این شخص پیش میره. این فیلم محصول سال 2009 از کمپانی Fox Searchlight Pictures به کارگردانی Marc Webb هست.

این داستان یه جورایی مصداق وضعیت رابطه it’s complicated هست که در میان وضعیت تجرد/تاهل در فیسبوک می‌بینیم. با دیدگاه خودم که بخوام به قصه نگاه کنم، تمام داستان می‌گفتم “چرا؟”. خیلی چرا تو ذهن من نقش بسته بود. و در واقع شخصیت سامر برای من به شدت منفور بود. حس اینکه با احساسات کسی بازی کرده و حس اینکه چرا وقتی با خودت تکلیفت مشخص نیست، احساسات یه نفر دیگه رو به بازی میگیری؟

یه وقتایی باید پرسید با خودت چند چندی؟؟؟

هیییس!!!

Hiiis

هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند؟

این فیلم یک روایت ناتمام از زندگی تعداد زیادی از دختران در دنیاست. روایتی که شاید خیلی‌ها اسیرش باشن و هیچ‌کس ندونه، چون سکوت می‌کنند.

این فیلم به کارگردانی پوران درخشنده در سال 1392 اکران شد. این فیلم حدود 5.5 میلیارد تومان فروخته است. این فیلم جوایز زیادی را از آن خود کرده که در اخبار سایت می‌تونید اونها رو ببینید.

این فیلم، حس انسان‌دوستی رو بیدار می‌کنه و مخاطب رو در خودش غرق می‌کنه، یکی از بهترین فیلم‌هایی هست که من در سینمای ایران دیدم.

The Village

TheVillage

فیلم سینمایی The Village یکی از زیباترین فیلم هایی هست که من دیدم. این فیلم محصول سال ۲۰۰۴ به نویسندگی و کارگردانی M. Night Shyamalan هست. این فیلم مربوط به دهکده ای در اواخر قرن بیستم هست که بزرگان دهکده از پیشرفت تکنولوژی هراس دارن و به بهونه ای دهکده رو از دنیای بیرون دور نگه داشتن.

اگر این فیلم رو ندیدین، بهتون توصیه می کنم که در اولین فرصت با دقت به تماشای این فیلم بشینین. امیدوارم از این فیلم لذت ببرید.

Gravity

Gravity

فیلم Gravity یا جاذبه یکی از جدیدترین فیلم‌های سه بعدی هست که در ژانر علمی تخیلی که داستانش در فضای خارج از جو زمین رخ میده ساخته شده است. این فیلم داستان دو فضانورد در شاتل فضایی و اتفاقاتی که در سفر براشون پیش میاد هست. این فیلم 4 اکتبر یعنی حدود دو ماه پیش اکران شد و یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های سال جاری هست. امتیاز این فیلم در سایت imdb که رتبه را 64 رو در بین 250 فیلم برتر کسب کرده، با حدود 170هزار رای تماشاچیان، 8.5 هست.

به نظر من این فیلم باید خیلی هیجان‌انگیز باشه، هم اینکه جلوه‌های ویژه خیلی زیبایی داره و هم اینکه با بازی جرج کلونی ساخته شده است. جرج کلونی یکی از جذاب‌ترین بازیگرای آمریکاست. نقش زن این سریال رو ساندرا بالوک بازی می‌کنه. بازی‌های خوب هر دو بازیگر رو در فیلم‌های قبلی دیدیم. پس مطمئنم این فیلم با موضوع جالبی که داره، خیلی هیجان انگیز خواهد بود.

خیلی دوست دارم حس بازیگران رو از اینکه در چنین سریالی بازی کردن بدونم، فیلم‌های این چنینی که در استودیو ضبط میشن و تجسم واقعی ندارن، به نظر میاد حس خیلی جالبی داشته باشه که یه بازیگر در حالی که جلو پرده سبز نشسته تصور کنه توی فضاست و هیچ جاذبه‌ای نیست و وقتی با طناب‌های مخصوص دارن حرکتش میدن بتونی خیلی خوب از حرکات بدن برای نشون دادن بی‌وزنی استفاده کنه. باید کار سخت و در عین حال هیجان‌انگیزی باشه.

اینجا بدون من

InjaBedoonMan

اگر نمایشنامه “باغ وحش شیشه‌ای” اثر تنسی ویلیامز رو خونده باشین، متوجه میشین که فیلم “اینجا بدون من” برگرفته از این نمایشنامه و بسیار عمیق‌تر و دلنشین‌تر هست. این فیلم به کارگردانی بهرام توکلی در سال 1390 اکران شد. این فیلم 4 نقش و 4 بازیگر اصلی دارد. این نقش‌ها را فاطمه معتمدآریا، نگار جواهریان، صابر ابر و پارسا پیروزفر به هنرمندی به تصویر کشیده‌اند. فاطمه معتمدآریا برای بازی در این فیلم برنده جایزه بهترین بازیگر زن در سی و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال کانادا شد.

این فیلم در سایت imdb حدود 2500 بازدیدکننده داشته که با امتیازدهی آنان امتیاز 7.8 را از آن خود کرده است. داستان این فیلم در مورد زندگی و آرزوهای یک خانواده است. “اینجا بدون من” داستانی است که مرز خیال و واقعیت و مرز رویا و حقیقت را در هم آمیخته و هر کسی می‌تواند برداشت متفاوتی از فیلم داشته باشد.

– – –

پی‌نوشت:

خوشحال میشم نظراتتون رو در مورد فیلم بنویسید.