بایگانی برچسب: ذهن

اطلاعات اضافی

Information

سلام

یه روزی که ۲۰ اکتبر هم باشه وجود داره به اسم Information Overload Day. کاری ندارم که علت نام‌گذاریش چی بوده، فقط از اسم امروز ایده گرفتم برای نوشتن این پست.

روزانه اطلاعات زیادی در سطح دنیا ایجاد و منتشر می‌شه. حالا بیاین این اطلاعات رو مثلاً عکس‌های اینستاگرام در نظر بگیریم یا توییت‌ها.

روزانه چقدر وقتمون رو برای دیدن عکس‌ها و خوندن توییت‌ها صرف می‌کنیم؟ نمی‌گم تلف، چون آدم به استراحت و تفریح هم نیاز داره.

وقت رو بذاریم کنار، هر کدوم از این اطلاعات یه بخشی از حافظه و ذهن ما رو به خودشون اختصاص می‌دن. به نظرتون ظرفیت مغز و ذهن ما چقدره؟

من از یه جایی به بعد تصمیم گرفتم یه سری اطلاعات رو به ذهنم اضافه نکنم. ذهنم پر شده بود از اطلاعات اضافی که به هیچ دردی نمی‌خوردن.

سال‌های طولانی، اسم و اطلاعات فوتبالیست‌ها رو بلد بودم، وقتی فیلم و سریالی می‌دیدم، در مورد بازیگرهاش و نقدهای اون فیلم و سریال می‌خوندم و یه عالمه اطلاعات وارد مغزم می‌شد که هیچ جا کاربردی نداشت و انگار فقط ذهنم رو شلوغ کرده بود.

یه خونه‌تکونی اساسی کردم و اطلاعات اضافی رو دور ریختم.

یه سری دیگه از این اطلاعات، تو فرهنگ ما به “خاله‌زنکی” شناخته می‌شه، اینکه جزییات زندگی بقیه رو بدونی و آمار همه رو داشته باشی و پیگیر باشی کی چی کار کرد، چی خرید؟ دانشگاه رفت؟ کارش چیه؟ خواستگار داره؟ عروسی‌اش غذا چی داده و امثالهم.

باید بهتون بگم به صورت عجیبی آرامش ذهن آدم بیشتر می‌شه. چیه اون همه اطلاعات اضافی؟

بی عنوان و بی هدف بنویسم

Without Title

دیشب وقتی برگشتم خونه، اینقدر خسته بودم که پست روزانه رو فراموش کردم. و الآن روز بعد دارم می‌نویسمش و اما تاریخش رو به روز قبل تغییر می‌دم. مهم پیوستگیه واقعاً

موضوعات زیادی رو داشتم که در موردش بنویسم، اما تصمیم گرفتم Editor رو باز کنم و ذهنم رو آزاد بذارم تا از هر در و دیواری که دوست داره سخن بگه و تایپ کنه.

به ذهنتون فرصت رها شدن بدین، اینطوری به بلوغ فکری خودتون کمک بزرگی کردین.

تو فرهنگ و تربیتی که ما بزرگ شدیم، تابو و محدودیت‌های زیادی وجود داشت و داره، بعضی از ماها اونا رو پشت سر گذاشتیم و شکوندیم و غیره

اما سوال اصلی اینه:

با تابوها و محدودیت‌های ذهنی خودمون چه کردیم؟

این سوالیه که شما باید بهش جواب بدین. من تابوها و محدودیت‌های ذهنی خودم رو یکی یکی دارم پیدا می‌کنم، اونایی رو که بشه حل می‌کنم و اونایی که قدرت زیادی دارن رو مدیریت می‌کنم تا جلوی پیشرفت من رو نگیرن.

همیشه این رو یادتون باشه، به تعداد آدم‌های روی زمین، راه هست برای خودشناسی و به نظر من آدم با شناخت خودش می‌تونه تو دنیا پیشرفت کنه.

همه چیز در درون ماست. همه چیز، فقط باید استخراجش کنیم.

این روزا، من خیلی بیشتر خودم رو دوست دارم، خیلی بیشتر خودم رو باور دارم و خیلی بیشتر به خودم افتخار می‌کنم.

I’m the better version of myself

And, That’s all that matter

دنبال مقایسه خودتون با بقیه نباشین، تو پست “سرنوشت ساختنی است” هم نوشته بودم. خودم رو با خودم مقایسه می‌کنم، من از دیروز خودم جلوترم، من از ۴ ماه پیش خودم جلوترم، من از اینکه رشد کردم، عاقل‌تر شدم، بالغ‌تر شدم از همه این چیزا لذت می‌برم و خودم رو با خودم مقایسه می‌کنم.

و امروز هزار و یک دلیل دارم که به خودم افتخار کنم.

من همیشه، تو کل عمرم، دوست داشتم جمله “بهت افتخار می‌کنم” رو از عزیزترین آدم‌های زندگیم، یعنی مادرم و پدرم بشنوم. البته با حمایت بی‌دریغ‌شون این جمله رو نشون دادن، ولی هیچ‌وقت به زبون نیاوردن. این بود که همیشه یه احساس عدم رضایت توی وجودم بود.

ولی حالا، اینقدر عاقل‌تر و بالغ‌تر شدم که حس رضایت رو می‌سازم. وقتی من از خودم راضی باشم، وقتی من حس خوب داشته باشم، عزیزانم هم خوشحال خواهند بود و حس خوب از من می‌گیرند.

– – –

پی‌نوشت ۱: شاید به نظر برسه این نوشتار درهم برهم و شلخته است، ولی فقط خودم می‌دونم چه ساختار و طبقه‌بندی مرتبی تو ذهنم ساخته شده که تونستم این پست رو بنویسم.

پی‌نوشت ۲: شاید روی صحبتم بیشتر به دخترا باشه توی این جمله، خانواده‌ام اجازه نمیدن فولان کار رو انجام بدم، تابوی ذهنی شماست، ذهن شما، شما رو تنبل کرده. برای خواسته‌هاتون تلاش کنین، هیچ خانواده‌ای بد بچه‌اش رو نمی‌خواد و مطمئن باشید شما رو حمایت می‌کنن.

خط‌خطی‌های ذهن بیمار

Writing

یه روزی، سروری که وبلاگم روش بود سوخت و کل اطلاعات از بین رفت، قبلاً در مورد این موضوع نوشتم. یکی از چیزایی که از بین رفت این پست بود که فقط و فقط دو تا عکسی که توی متن به کار برده بودم رو ازش داشتم.

تنها چیزی که از این پست یادمه، عنوانشه و عکس‌هاش رو هم که دارم. دلم نمی‌خواست پاک بشه، پس پیش‌نویسش رو نگه داشتم تا یه روزی، یه جایی، وقتی دوباره ذهن و فکرم دچار خط‌خطی شد، بنویسم.

و انگار امروز، روز موعوده! ۱ سپتامبر ۲۰۱۹ که میشه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸ – اما این پست برای تاریخ خودش که مرداد ۱۳۹۶ هستش، زمانبندی می‌شه! به قولی Backdate

سوالی که پیش میاد اینه، آیا همیشه آدم می‌تونه ذهن و فکرش رو مثل ذهن آقای شرلوک ساختاربندی کنه و منظم و مرتب و با فکری خالی از هر گونه تنش و با تمرکز کافی بنویسه؟

فکر کنم عنوان خط‌خطی‌های ذهن بیمار جواب این سوال باشه. جوابی که جز “نه / خیر” نیست.

post376-2

وقتی داشتم پاراگراف بالایی رو می‌نوشتم، یهویی انگار متن‌های دفعه پیش بهم وحی شد، امیدوارم البته. اما همین تصویری که می‌بینید، مشابه خط‌خطی‌هاییه که وقتی ذهنم درگیره، رو هر کاغذی که جلوم باشه، کشیده می‌شه!

من عادت دارم همیشه کاغذ و خودکار جلوم باشه، تو هر شرایطی، انگاری با وجود اونا راحت‌تر بتونم تمرکز کنم، فکر کنم، بنویسم. حتی همین الآن هم کاغذ و خودکار دارم.

امان از لحظه‌ای که ذهنم آنچنان درگیر باشه که نتونم بنویسم، نتونم تمرکز کنم و نتونم رشته افکارم رو به تحریر در بیارم، حاصلش می‌شه یه کاغذ پر از خط‌های عجیب و غریب، البته برای من که OCD دارم، بیشتر خط‌ها صافن و از یک الگوی مشخص دنباله می‌گیرن!

این‌جور وقتا، آدم انگاری غرق شده تو دنیای موازی، اما دستش داره این خط‌ها رو می‌کشه که ارتباطش با این دنیا حفظ بشه که اگه داشت غرق می‌شد، زنجیر بشه و خودش رو نجات بده!

ذهنم تا همین‌جا همراهی می‌کنه!

پایان پیام.

ساختار ذهنی

mind

اگر سریال شرلوک رو دیده باشین، با ساختار ذهنی و ذهن طبقه‌بندی شده آشنایی دارین. اینکه چطوری موارد مختلف رو در کنار هم قرار میده و نتیجه گیری می‌کنه.

يکي از ويژگي‌هايي که من دارم، ذهن ساختار يافته هست. تمام مسائل رو طبق نظم خاصي طبقه‌بندي و پردازش مي‌کنم. در اثر همين ويژگي، براي محيط اطراف خودم هم نظم خاصي رو در نظر گرفتم. يه ساختار کاملاً از پيش تعيين شده و منظم که شايد کمتر کسي درکش کنه.

من سعي مي‌کنم هميشه محيط اطرافم مرتب باشه، هر گونه نامنظمي و نامرتبي باعث ميشه ساختار ذهنيم آشفته بشه و وقتم رو هدر بده. چيزي که دوست دارم در اين مطلب بنويسم، يه سري نکته‌هاي شخصيتي در مورد افرادي که ساختار ذهني اين چنيني دارن هست و همينطور بايدها و نبايدهايي براي اطرافيان. بذارين افرادي که ساختار ذهني اين چنيني دارن رو “شرلوک” بناميم.

شرلوک‌ها براي کوچکترين کارها، نياز به يه نظم خاص دارن، مثلاً ظرف شستن، قبل از شستن ظرف‌ها بايد به ترتيب خاصي اون‌ها رو آماده کنن و بعد شستن ظرف رو شروع کنن، اين نظم اوليه باعث ميشه سرعت عمل در نهايت بيشتر بشه.

شرلوک‌ها واسه آماده کردن يک پکيج پذيرش نياز به يک ميز طويل دارن تا تمام موارد رو به ترتيب بچينن و فولدرها رو مرتب پر کنن، شايد به نظر بياد اين حرکت در طول ميز سرعت رو کم مي‌کنه اما در نهايت بازدهي رو بيشتر مي‌کنه و احتمال خطا رو کم مي‌کنه.

شرلوک‌ها در محيط اطرافشون يه نظم خاص دارن، حتي براي جاي خودکار، نظم کتابخونه که جاي خودش رو داره، پس اگر روزي وسيله‌اي رو برداشتين دقيقاً سر جاش بذارين.

شرلوک‌ها روي زمانبندي خيلي حساسن، اگر يک ذره زمان جا به جا بشه، عواقب بدي در انتظارتون هست. پس مراقب باشيد در برخورد با شرلوک‌ها on-time باشيد.

– – –

پي‌نوشت: اينها مواردي بودن که به ذهن من رسيد، هر موردي به ذهنتون مي‌رسه رو در نظرات بنويسيد تا به پست اضافه بشه. ممنون

اندیشه و ذهن باز

mind

این روزا سعی میکنم بیشتر سکوت کنم و فکر، وقتی چیزی میشنوم وقتی چیزی میبینم فکر کنم

خدا عقل رو واسه فکر کردن بهمون داده و قراره رشدش بدیم

نه اینکه اجازه بدیم با یه سری افکار ساده در ثبات و سکون بمونه که این میشه مرگ تدریجی

ما در مقابل نعمتی به نام عقل مسئولیم، مسئولیم که اندیشه ها رو پرورش بدیم و ذهنمون رو باز کنیم برای دریافت حقایق

از روزی که تلاش کردم ذهنم باز بشه پیش اومده که چیزی رو که نسبت بهش هیچ علمی نداشتم بدون هیچ پیش زمینه ای بفهمم و این تاثیر رشد اندیشه است