بایگانی دسته: زندگی در آلمان

ثبت آدرس یا ملده کردن در آلمان

Anmeldung

سلام

اگر با کسی که آلمان زندگی می‌کنه، در مورد مهاجرت صحبت کرده باشین، به احتمال ۹۹٪ بارها عبارت “ملده” رو ازش شنیدین. نگران نباشین، من هم تا ماه آخر قبل از اومدن نمی‌دونستم این عبارت یعنی چی.

اگر هنوز به وقت مصاحبه‌تون نرسیدین، نگران نباشین، الآن اولویت برای شما آماده کردن مدارک برای مصاحبه سفارته و بعد از مصاحبه، در مورد مراحل بعد از ورود به آلمان جستجو و مطالعه کنید.

ملده کردن یا آنملدونگ یا Anmeldung = ثبت آدرس 

اینجا تو آلمان، همه چیز، دقیقاً همه چیز برای شما پست می‌شه. کارت بیمه، کارت هویت اجتماعی (ترجمه بهتری نیافتم !!! – sozialversicherungsausweis)، کد مالیاتی، کارت بانکی، قبض‌هایی که باید پرداخت کنین و حتی فیش حقوقی پست می‌شن به آدرس پستی ثبت شده شما در شهرداری. اسمتون هم بالتبع باید روی صندوق پستی باشه.

شما باید در بدو ورود (تا دو هفته از نظر قانونی) آدرس خودتون رو در شهرداری محل زندگی‌تون ثبت کنید. (اگر بیشتر طول کشید اشکالی نداره، چون گرفتن وقت برای ثبت آدرس در شهرداری گاهی طولانی می‌شه – پیدا کردن خونه با قابلیت ملده هم همچنین)

شما وقتی خونه / اتاق‌تون رو به هر راه و روشی پیدا کردین و مطمئن شدین که این اتاق قابلیت ملده داره، قرارداد اجاره نوشتین و مالک یا وکیل قانونی برای شما فرم ملده رو امضا کرد، می‌تونین از شهرداری وقت (ترمین) بگیرین و رأس ساعت مقرر برای ثبت آدرس با در دست داشتن فرم ملده و پاسپورت مراجعه کنید.

البته مدارک مورد نیاز در صورت تاهل و تجرد متفاوته که می‌تونید از سایت شهرداری شهری که قصد ملده کردن (ثبت آدرس) دارید، لیست مدارک رو چک کنید.

در مورد تجربه من، فقط فرم ملده که صاحبخونه پر کرده بود و پاسپورت رو خواستن.

در نهایت اینکه نگران نباشید، همه چیز خیلی خوب و عالی پیش می‌ره.

ایالت‌های آلمان

Germany States

سلام

زمانی که قصد مهاجرت و زندگی در آلمان رو دارید، شاید بد نباشه کمی در مورد ایالت‌های مختلف آلمان مطالعه کنید. باید اعتراف کنم که من تا زمانی که ساکن آلمان نشدم، از اینکه آلمان یک کشور ایالتیه، اطلاعی نداشتم [شرمسارم]. با توجه به اینکه به نظرم رسید این موضوع می‌تونه عامل مهمی در تصمیم‌گیری برای انتخاب شهر و ایالت برای مهاجرت باشه، لازم دیدم که کمی در این مورد هم خودم مطالعه کنم و هم به شما پیشنهاد بدم که در این مورد اطلاعاتی کسب کنید.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های آلمان با ایران (به نظر من) اینه که صنایع و شغل‌ها توی مرکز (پایتخت) جمع نشدن و این خیلی خوبه. هر شهر و ایالتی به نوعی به یک تخصص و صنعت اختصاص داره. معنی این حرف این نیست که شما فقط توی یک ایالت می‌تونین کار پیدا کنین، معنی‌اش اینه که اون شهر و ایالت قطب اون صنعت محسوب می‌شن.

مثلاً وقتی بحث IT و برنامه‌نویسی می‌شه، برلین و مونیخ در صدرن، اما ممکنه دوسلدورف، فرانکفورت یا حتی زاربروکن آگهی‌های شغلی برنامه‌نویسی داشته باشن که دارن.

یه نقشه قابل توجه هم دیدم به اسم نقشه برند آلمان که جایگاه اصلی برندهای معروف رو مشخص کرده:

German Brand Map

منظور این نقشه هم مثل بالا، اینطور نیست که بنز دیگه تو هیچ شهر دیگه دفتر نداشته باشه که داره، اما دفتر اصلی، به عبارتی Headquarter این کمپانی در این محدوده و ایالته (ایالت بادن).

همونطور که تو نقشه اول می‌بینین، برلین، هامبورگ و برمن، کوچک‌ترین ایالت‌ها هستن که از شهر اصلی و حومه تشکیل شدن.

آلمان از ۱۶ ایالت تشکیل شده:

  • بادنوورتمبرگ – پایتخت: اشتوتگارت
  • بایرن – پایتخت: مونیخ
  • براندنبورگ – پایتخت: پوتسدام
  • برلین – پایتخت: برلین
  • برمن – پایتخت: برمن
  • تورینگن – پایتخت: ارفورت
  • راینلاندفالتز – پایتخت: ماینز
  • زارلاند – پایتخت: زاربروکن
  • زاکسن – پایتخت: درسدن
  • زاکسنآنهالت – پایتخت: ماگدبورگ
  • شلسویگهولشتاین – پایتخت: کیل
  • مکلنبورگفورپومرن – پایتخت: شورین
  • نوردراینوستفالن – پایتخت: دوسلدورف
  • نیدرزاکسن – پایتخت: هانوفر
  • هامبورگ – پایتخت: هامبورگ
  • هسن – پایتخت: ویسبادن

در این لینک می‌تونید با جزییات خیلی بیشتری، اطلاعات مربوط به هر ایالت، پایتخت و پرچم منحصر به اون ایالت رو بدست بیارید.

خیلی دنبال منبعی گشتم برای اینکه صنایع مطرح هر ایالت رو نوشته باشه، هنوز چیزی پیدا نکردم، اگر در آینده مطلب مناسبی پیدا کردم، حتماً به این پست اضافه می‌کنم.

این پست هم مطالب مناسبی در مورد چندین شهر بر اساس مهاجرت ایرانیان به اون شهرها نوشته.

از قصه‌های مهاجرت یا تجربیات زندگی در آلمان

saarbahn ticket automat

سلام.

امروز عصر رفته بودم خرید و در این راستا چند تجربه کوچیک بدست آوردم که گفتم شاید بد نباشه تو پست امروز باهاتون به اشتراک بذارم.

شاید بهتر باشه با این جمله شروع کنم که:

آلمان یه کشور ایالتی هست و هر ایالتش مکانیزم‌های شهری متفاوتی داره. بعد از چندین ماه زندگی در برلین و عادت کردن به سیستم شهری و حمل و نقل برلین، حالا یهویی سر پیری باید سیستم یه شهر و ایالت دیگه رو یاد بگیرم.

جونم براتون بگه که، امروز با سختی بسیار، داشتم تلاش می‌کردم از دستگاه اتوماتیک، بلیط ماهیانه بخرم. نور خورشید هم یه طوری بود که کلاً صفحه دستگاه پیدا نبود. حدود ۱۰ دقیقه طول کشید تا بالاخره بفهمم عه، زبان دستگاه رو می‌تونستم تغییر بدم و اینجا بود که فهمیدم دستگاه اسکناس ۵۰ یورویی و قبول نمی‌کنه و مجبور شدم برم خرید تا اسکناس ۵۰ یورویی رو خرد کنم.

دیگه بالاخره با هر مشقتی بود، موفق شدم بلیط ماهانه رو بخرم دیگه. قیمت بلیط ماهانه برای منطقه ۱۱۱ زاربروکن ۶۵ یورو و ۱۰ سنته. اینکه مثل دستگاه‌های برلین می‌شد تاریخ رو انتخابی زد یا نه رو نمی‌دونم، من فقط ماه ژوئیه رو پیدا کردم و انتخاب کردم، چاره دیگه نداشتم. به هر صورت کمتر از سه هفته دیگه از اقامتم مونده و کافی بود.

اگه به شهر زاربروکن سفر کردین، این نکته‌ها رو برای خرید بلیط یادتون باشه:

  • یه دکمه شکل پرچم روی دستگاه هستش که باهاش می‌تونین زبان رو تغییر بدین
  • اسکناس‌های ۱۰ یورویی و ۲۰ یورویی داشته باشین.
  • روی دستگاه به دو زبان آلمانی و فرانسوی نوشته شده. (تعجب نکنین، اینجا مرز فرانسه است)
  • فقط توی ایستگاه‌های Tram دستگاه اتوماتیک خرید بلیط هست، یادتون نره که توی Tram دستگاه خرید بلیط مثل برلین نیست.
  • اتوبوس هم مثل برلین از راننده می‌تونین بلیط بخرین ولی فقط بلیط یک بار مصرف! ( Single Ticket)
  • برای خرید بلیط، باجه‌هایی داخل شهر هستن که فقط تا ساعت ۵ یا ۶ بعدازظهر بازن.
  • همونقدر که زاربروکن کوچیکه، همونقدر هم سیستم حمل و نقلش کوچیکه، پس انتظار ِ ۲۰ دقیقه انتظار واسه اتوبوس رو داشته باشین!

قسمت بعدی تجربه اینجاست که، توی برلین من برای پیدا کردن هر مسیری، از گوگل مپ استفاده می‌کنم که خیلی دقیق، می‌گه چه خط اتوبوس، ‌U Bahn یا S Bahn یا Tram یا حتی RE باید سوار بشم، کدوم ایستگاه تغییر خط دارم، کجاها پیاده‌روی داره و غیره.

گوگل‌مپ عزیزم، اینجا تو شهر بسیار زیبای زاربروکن فقط مسیر با ماشین یا پیاده رو نشون می‌ده و هیچ اثری از اتوبوس و Tram (تنها سیستم حمل و نقل عمومی اینجا) نیست.

اینجاست که خود (احتمالاً شهرداری) زاربروکن یه اپلیکیشن منتشر کرده: Saarfahrplan که اگه به زاربروکن سفر کردین، برای مسیریابی می‌تونین از این اپلیکیشن استفاده کنین.

تا اینجا دو تا تجربه اول بود، دستگاه اتوماتیک خرید بلیط و اپلیکیشن مسیریابی زاربروکن.

تجربه سوم رو فکر می‌کنم ۴ سال پیش هم تو نوشته‌های سفرنامه برلین بهش اشاره کرده بودم، شاید هم نه، بالاخره ۴ سال گذشته و حافظه من اونقدرا هم قوی نیست.

مقدمه‌چینی بسه! یه فروشگاه زنجیره‌ای اینجا هست به اسم Rewe، من چون برلین همیشه عادت داشتم از این فروشگاه خرید کنم (اولین فروشگاهی که رفتم و به چیدمان طبقاتش عادت کردم و یاد گرفتم هر چی کجاست)، اینجا هم برای خرید رفتم سراغ همین فروشگاه.

نکته‌ای که خیلی خیلی زیاد توجهم رو جلب کرد این بود: قیمت ثابت اجناس و مشابه با قیمت در برلین! یعنی روغنی رو اگر من برلین می‌خریدم ۹۹ سنت، اینجا هم دقیقاً همون قیمته. برداشت با شما!

– – –

پی‌نوشت ۱: اگه از فروشگاه Rewe خرید می‌کنید، یه سری محصولاتی هستش که روشون نوشته Ja! برند یا کارخونه یا شرکت‌شون اینه انگار (تحقیق نکردم، نمی‌دونم). تقریباً بهترین قیمت و مقرون به صرفه‌ترین قیمت‌ها رو داره این مارک.

پی‌نوشت ۲: سعی کنین به هیچ محیطی عادت نکنین، من الآن واسه یه پیدا کردن مسیر یه بار می‌گم کجایی برلین که یادت بخیر. بماند که بارها و بارها تو متروها و قطارهای برلین هم گم شدم [بین خودمون باشه – ایموجی خنده]

پی‌نوشت ۳: همین خاطره‌های شاید بیهوده من، ممکنه یه جایی به درد کسی بخوره که تازه وارد یه کشور و شهر غریبه شده. واسه همینه که می‌نویسم.

یوروشاپ

EuroShop

سلام

با توجه به اینکه امروز، چشمه نوشتن یه کمی خشک شده، فقط یک پست معرفی و تجربه می‌ذارم.

یه سری فروشگاه همین سال‌های اخیر تو شیراز (بقیه شهرها هم حتماً هست) باز شده بود که هر چیزی می‌خریدی، ۲ هزار تومن. آخرین باری هم که رفتم شده بود ۲ هزار و ۵۰۰ تومن. کاری ندارم جنسش چیه و چطوری اینقدر ارزونه، من یه قندون بلور ازش خریده بودم، سفره و کلی هم ظرف درب دار واسه گذاشتن غذا تو یخچال.

یکی از اولین چیزهایی که توی آلمان توجهم رو جلب کرد، یوروشاپ (مغازه یورو یا یورو مغازه) بود که اینجا هر چیزی بخری ۱ یورو و بعضی چیزا هم دو تاش ۱ یورو.

این یوروشاپ از اون مغازه‌هاست که از شیر مرغ تا جون آدمیزاد رو می‌تونین توش پیدا کنین، هایپراستاری هست واسه خودش. هر چیزی هم بردارین ۱ یورو.

خب پس اگه اومدین آلمان و ظرف و ظروف نیاز داشتین برای خونه جدید، می‌تونین از یوروشاپ مایحتاج اولیه رو تهیه کنین.

یه لیست کوچیک هم بنویسم از چیزایی که یادم مونده که یوروشاپ داره:

  • غذای حیوان خانگی
  • لوازم التحریر
  • تنقلات (کیک و کلوچه و پاستیل و …)
  • لوازم آرایشی بهداشتی
  • لوازم آشپزخونه
  • لوازم شیرینی‌پزی
  • لوازم مهمونی و تولد
  • وسایل باغبونی
  • حتی سردوش حمام

اینو هم اضافه کنم که کیفیتشون هم خیلی خوبه و محصولات متنوعی هم دارن. من لیوان و رنده ازشون خریدم و لوازم‌التحریر و البته کلوچه‌های بسیار خوشمزه.

– – –

پی‌نوشت ۱: عکس یه کمی بی‌کیفیته که ببخشید، اینجا یوروشاپ شهر ساربروکن هست، این هم آدرسش: Bahnhofstraße 22

پی‌نوشت ۲: برلین فکر می‌کنم هر منطقه حداقل ۱ یوروشاپ رو داشته باشه، روی نقشه گوگل سرچ کنین بهتون آدرس‌هاش رو نشون می‌ده. ۲۰ تا یوروشاپ روی نقشه برلین پیدا کردم.

امکانات متفاوت یا انتظار متفاوت؟

Luxair

سلام

امروز با یه تجربه کاملاَ نو و تازه از تنور در اومده در خدمتتون هستم.

پرواز داخلی اروپا – هواپیمایی لوکزامبورگ

همونطوری که در عکس بالا می بینید، دو مورد عجیب دیده میشه!

۲۳ kg baggage included – ۲۳ کیلوگرم بار

Free drink & snack onboard – نوشیدنی و خوراکی رایگان در پرواز

خب، اینطوری شروع کنم که: پروازهای اینجا به طور معمول، پذیرایی و بار ندارن. خدمات اضافی محسوب میشن و باید جداگونه تهیه کنین. مثلاً موقع خرید پرواز بار رو بخرین یا پای کانتر (که گرون تره). برای پذیرایی هم در حین پرواز مهماندارها با میز خوراکی میان و میتونین خرید کنین، هم نقدی و هم با کارت.

کاری که هواپیمایی لوکزامبورگ انجام داده، بازاریابی با استفاده از همین دو تا سرویس بوده. حالا درسته پذیرایی خاصی نیست، ولی هست! با قیاس با بقیه ایرلاین ها به چشم میاد.

Luxair

خب این شروع بود.

حالا مقایسه کنیم با پروازهای ایران، کاری به کیفیت هواپیما و تاخیر و غیره ندارم که باید بگم تاخیر اینجا هم هست، هواپیمای کوچیک و قدیمی هم مثل تجربه امروز من هست.

توقعی که ما از همه چیز تموم بودن و ایده آل بودن پروازها داریم و میخوایم تا جای ممکن هم ارزون باشه!

ادامه با شما

– – –

پی نوشت ۱: دوست داشتم این پست طولانی تر باشه، ولی به علت کمبود خواب و خستگی، توانایی نوشتن بیشتر ندارم.

پی نوشت ۲: نیم فاصله رو پیدا نمی کنم. به بزرگی خودتون ببخشید.

پی نوشت ۳: نظر شما چیه؟

بیمه در آلمان

Insurance in Germany

سلام

با توجه به اینکه امروز به “روز آگاهی از بیمه” نام‌گذاری شده، تصمیم گرفتم در مورد بیمه در آلمان بنویسم. البته، اون بخشی رو که خودم تجربه کردم و اطلاع دارم. چون مباحث بیمه خیلی گسترده‌تره.

برای دریافت اجازه کار، یکی از مدارکی که باید ارائه بدیم، بیمه است. پس تقریباً جز اولین کارهایی هستش که باید انجام بدیم.

من به پیشنهاد دوستم، بیمه TK رو انتخاب کردم. ثبت‌نام اولیه رو در سایت انجام دادم و بعد از یکی از دفاتر بیمه برای روز بعد وقت گرفتم و توی فرم نوشتم که من انگلیسی زبانم. اینطوری کارمندی رو برای پیگیری کار من اختصاص دادن که انگلیسی صحبت می‌کرد.

برای وقت حضوری، سایر مدارک هم باید همراهمون باشه، مثل قرارداد کاری، آدرسی که محل زندگی رو نشون بده و یک قطعه عکس بیومتریک.

همون جا، سه برگه به من تحویل دادن، یک برگه به انگلیسی برای خودم که تاییدیه ثبت‌نام من بود، یک برگه به زبان آلمانی برای شرکتم. یک برگه هم به زبان آلمانی برای اداره مهاجرت (آسلندر).

سیستم بیمه آلمان شبیه ایرانه، یا شاید هم برعکس، ۷% از حقوق حق بیمه‌ای هستش که کارمند از حقوقش پرداخت می‌کنه و ۲۳% حق بیمه‎ای که شرکت برای کارمندش پرداخت می‌کنه. (متاسفانه منبعی پیدا نکردم که درصدها رو مطمئن بشم)

در ادامه سه نامه از طرف بیمه برای من ارسال شد. نامه اول، تاییدیه تکمیل ثبت‌نام و شماره بیمه. نامه دوم که یک برگه خیلی مهم در اون بود و شماره بیمه من رو داشت. نامه سوم هم کارت بیمه بود. مثل ایران دفترچه ندارن، فقط یک کارت دارن.

بیمه TK سیستم آنلاین هم داره که بعد از ثبت‌نام، اگر کاری با بیمه داشتیم، می‌تونیم از صفحه کاربری‌مون استفاده کنیم. مثل درخواست حقوق برای مرخصی استعلاجی طولانی یا تغییر آدرس و ….

این لینک هم توضیحات سایت رسمی ایالت برلین به زبان فارسی در مورد بیمه.

حتماً این سوال پیش میاد که چطور بیمه رو انتخاب کنیم؟ جستجو کنید، من دیدم اکثر افراد مشابه من، بیمه TK رو انتخاب کردن، من هم همون رو انتخاب کردم.

علاوه بر بیمه سلامت و بیکاری و بازنشستگی، بیمه‌های دیگه‌ای هم توسط شرکت‌های خصوصی ارائه می‌شه که من هنوز نگرفتم، اما حتما به “بیمه مسئولیت” فکر می‌کنم.

مثلاً شما اگر لوله آب خونه‌تون بترکه و باعث بشه به خونه همسایه آسیبی برسه، مسئول هزینه‌ها هستید، اینجاست که بیمه مسئولیت کاربرد پیدا می‌کنه.

– – –

پی‌نوشت: می‌دونم بهتر بود کمی تحقیق و جستجوی می‌کردم برای نوشتن این متن، اما دو دلیل عمده داشت، یکی درگیری‌ها و گرفتاری‌های شخصی، دومین و دلیل مهم اینکه، شما اگر دنبال گرفتن بلوکارت یا ویزای جستجوی کار هستین، جستجوگری خوی و روحیه شماست.

تفکیک زباله و کمپوست طبیعی

Compost

یکی از مواردی که من با جزییات خیلی بیشتر تو آلمان یاد گرفتم، بحث تفکیک زباله بود. تو ایران ما پلاستیک و کاغذ رو جدا می‌کنیم، اما اینجا، تفکیک زباله خیلی خیلی فراتر و جزئی‌تره!

چیزی که باعث شد این پست رو بنویسم، نام‌گذاری امروزه:

Learn About Composting Day

خب، برم سراغ تجربه شخصی و کمی آموزشی:

من با یک خانواده آلمانی زندگی می‌کنم، یکی از اولین چیزایی که ازشون پرسیدم و بهم یاد دادن، همین بحث تفکیک زباله بود. سطل اصلی آشپزخونه، سه بخش داره: کاغذ، پلاستیک و فلز، زباله Waste. شیشه هم کلاً جداست، باتری‌ها رو هم تو یه طبقه می‌ذاریم تا وقتی زیاد شد، تو فروشگاه‌ها بخش بازیافت باتری تحویل بدیم. بطری‌های نوشابه و آب معدنی که قابل بازیافت باشن هم باز جداست که توی دستگاه فروشگاه‌ها می‌ندازیم و به جاش کد تخفیف می‌گیریم.

تو محله هم مخزن زباله خیلی بزرگ به تفکیک وجود داره، شیشه‌ها دو مخزن متفاوت دارن. شیشه مربا یا رب با شیشه مربوط به نوشیدنی‌ها مخزن جدا دارن، پلاستیک مخزن جدا داره، کاغذ هم مخزن جدا داره و زباله‌های تجزیه‌ناپذیر و بازیافت ناپذیر (Waste) هم جدا. بطری بازیافتی و باتری هم که گفتم، تو فروشگاه‌ها دستگاه دارن که به جاش کد تخفیف برای خرید میدن.

کنار سینک ظرفشویی، همیشه دو تا ظرف هست برا چیزایی که می‌تونن به کمپوست تبدیل بشن و توی حیاط یه جعبه خیلی بزرگ داریم که این ظرفا رو توی اون جعبه خالی می‌کنیم.

خب، چه چیزایی رو تو این ظرفا می‌ندازیم؟

  • پوست تخم‌مرغ
  • پوست و استخون‌های مرغ و گوشت
  • استخون یا همون خار ماهی
  • پوست میوه‌ها
  • اضاقی سبزیجات و گل خشک (ساقه‌های اضافی مثلاً)
  • چایی کیسه‌ای

و خیلی چیزای دیگه که تو عکس زیر می‌تونین ببینین:

Compost

خب گفتم همه اینا رو می‌ریزیم تو یه جعبه خیلی بزرگ تو حیاط و مرحله بعدی تبدیل به کمپوست هستش که من نمی‌دونم چطوری این اتفاق میفته.

البته با یه جستجوی ساده توی گوگل می‌تونین نحوه تولید کمپوست رو یاد بگیرین. اینطور تفکیک زباله و استفاده از برخی از زباله‌ها فواید زیادی داره. زباله کمتری تولید می‌شه، آسیب کمتری به محیط زیست می‌رسه و با تولید کمپوست می‌تونیم خاک گلدون و باغچه‌هامون رو تقویت کنیم.

اگه قرار به تهاجم فرهنگی باشه، شاید بد نباشه این فرهنگ‌های مفید رو یاد بگیریم و به محیط زیست بیشتر توجه کنیم.

اداره مهاجرت آلمان

ausländerbehörde

سلام

اگر پیگیر مهاجرت به آلمان باشید، احتمالاً با کلمه‌های زیر زیاد روبه‌رو بشید:

  • آسلندر
  • آسلندا
  • ausländerbehörde

و هر کلمه دیگه شبیه به این رو خیلی زیاد می‌شنوید و احتمالاً زیاد باهاش سر و کار خواهید داشت.

قبلاً تو یک پست “از تجربه‌های بعد از مهاجرت” به آسلندر اشاره کردم. این پست صرفاً تجربه و دانش کمی هست که من در این مدت بدست آوردم.

این آسلندر، همون‌طور که از معنی‌اش پیداست، اداره امور مهاجرینه. شما به عنوان یک مهاجر، امور اداری متفاوتی ممکنه داشته باشید که به عهده این سازمان باشه.

قابل ذکره که هر شهر و ایالت، سایت مخصوص به خودش رو داره که می‌تونین اطلاعات رو در مورد خدماتش بخونین. دانش و تجربه من مربوط به شهر برلینه.

آسلندر برلین

برای چه کارهایی می‌ریم آسلندر:

  • درخواست اجازه کار
  • دریافت اجازه کار
  • درخواست بلوکارت
  • دریافت بلوکارت
  • تمدید اقامت
  • در صورت تغییر محل کار برای تغییر اطلاعات در اجازه کار و بلوکارت
  • …. (بقیه خدماتی که من دانش و تجربه‌ای ندارم)

ausländerbehörde

یه مقداری بروکراسی اداری آلمان برای ما شاید سخت به نظر برسه، یه کمی هم سخته واقعاً، البته من تجربه زندگی تو هیچ کشور دیگه‌ای رو نداشتم جز جایی که شناسنامه و ملیتش رو دارم که داشتن حق شهروندی یک کشور به مراتب زندگی رو ساده‌تر می‌کنه.

امور اداری در ایران برای مهاجرها هم ممکنه سخت باشه که ما اطلاعی نداریم.

آسلندر برلین شعبه‌های مختلفی داره، شعبه‌ای که در حال حاضر مسئول رسیدگی به ویزای کاری و بلوکارته، در Friedrich-Krause-Ufer 24 واقع شده. روزهای دوشنبه، سه‌شنبه و پنجشنبه بازه. روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۷ صبح در رو باز می‌کنن و روزهای پنجشنبه ساعت ۱۰ صبح.

اگه تونسته باشید از سایت قرار ملاقات یا نوبت یا ترمین گرفته باشین که کارتون خیلی ساده‌تره، ولی اگر بخواید از نوبت‌های روزانه استفاده کنید، باید صبح خیلی زود مراجعه کنید، فقط یک ساعت در رو باز می‌کنن و به تعداد محدودی نوبت می‌دن. صف مربوط به ایرانی‌ها هم ساختمان E1 هست.

در نهایت اینکه، هر شهر و ایالتی روالش فرق داره.

– – –

پی‌نوشت: اطلاعات من کامل نیست، پس سایت خود آسلندر رو چک کنید.

به آلمان خوش آمدید

Searching for House

سلام، بعد از گذشتن از تمام مراحل انتظار وقت مصاحبه و انتظار بررسی پرونده، ویزا رو گرفتین و بلیط رو گرفتین و بار رو بستین و دارین به آلمان “مهاجرت” می‌کنین.

اول اینکه خوش آمدید پیشاپیش. به نظر من آلمان غربت محسوب نمی‌شه، فاصله‌اش تا ایران کمتر از ۶ ساعته :)

دوم اینکه اینقدر مردمان خوبی داره که تا جایی که بتونن کمک می‌کنن و اخبار بدی هم که شاید شنیده باشید، یک در میلیونه! پس با دید مثبت بیاید. اگر هم آلمانی بلد باشین که ۵ مرحله از من هم جلو میفتین تو برقراری ارتباط با آلمانیا.

سوم اینکه، اطلاعات ضد و نقیض و بعضاً مایوس‌کننده زیادی تو گروه‌های مختلف می‌بینین، بهشون توجه نکنین و یادتون باشه که وقتی تلاش کنی به نتیجه می‌رسی، یه کمی هم عنصر شانس درگیره.

می‌رسیم به یه مرحله قبل‌تر از پرواز، اینکه روزای اول کجا می‌خوایم بمونیم؟ راهی هست که قبل از ورود خونه اجاره کنیم؟ بله راه‌های زیادی هست، فقط باید بتونین ارتباط برقرار کنین، شاید این یک مورد کمی از ایران سخت باشه. اما شدنیه.

گروه‌های فیسبوک و گروه‌های تلگرام زیادی هستن که می‌شه دنبال اتاق یا حتی فلت گشت. کافیه توی فیسبوک اینطوری سرچ کنین:

City Name + Flat

City Name + Room

City Name + Apartments

City Name + Wg

با اصطلاح وگه از همین حالا آشنا بشید که زیاد قراره بشنویدش. وگه به محل اقامتی میگن که شما یک اتاق شخصی داری و بقیه قسمت‌های محل اقامت (سرویس بهداشتی، حمام، آشپزخانه) اشتراکیه.

همین عبارت‌های بالا و مشابه رو، توی گوگل هم سرچ کنین، کلی سایت و نتیجه بهتون نشون میده. یادتون باشه اینجا دیگه باید به هر دری زد تا یکی‌اش باز شه.

یکی از معروف‌ترین سایت‌ها اینه: https://www.wg-gesucht.de

یکی از راه‌های پیدا کردن خونه هم اینه که یه ویدیو بسازین، خودتون رو معرفی کنین.

چند تا سایت دیگه:

https://www.immoscout24.ch

https://housinganywhere.com

هر شهری هم ممکنه سایت مخصوص به خودش رو داشته باشه.

یه مقداری شاید قیمت خونه مستقل گرون باشه، پس بهتره برای شروع دنبال وگه باشید.

حالا چرا اینقدر پیدا کردن محل زندگی مهمه؟ چون ثبت آدرس یا همون “ملده کردن” یکی از مهم‌ترین مسائلی هست که توی آلمان باهاش برخورد می‌کنین، نه فقط ما مهاجرها، خود آلمانی‌ها هم ثبت آدرس رو دارن.

قصه‌اش چیه؟ یا حداقل چیزی که من فهمیدم؟ پایه خیلی از امور اداری اینجا پسته، پس شما باید یک آدرس پستی مشخص داشته باشید که اسم شما روی صندوق پستی در خونه ثبت شده باشه.

مثلاً شما توی بانک می‌خواید حساب باز کنین، کارت بانکی شما، رمز کارت و هر مدرک مرتبطی با بانک برای شما پست می‌شه. نامه‌های مالیات برای شما پست می‌شه، بیمه براتون پست می‌شه، نامه ZDF براتون پست می‌شه. حتی بعضی از شرکت‌ها فیش حقوقی و قرارداد کار رو هم پست می‌کنن. حتی من با سازمانی کار دارم که قرار ملاقات و دعوت به جلسه رو قراره برام پست کنن.

هر جایی می‌شه ملده کرد؟ نه هر جا، باید اتاق یا خونه‌ای اجاره کنین که با مالک خونه قرارداد بنویسین و مالک خونه فرم مربوطه رو براتون امضا کنه.

پیدا کردن خونه تقریباً یکی از بزرگترین چالش‌هاست، اما، ناامید نباشید، بگردین و بگردین و حسابی بگردین. از هر منبعی که میشه و می‌تونین.

در هر صورت شما ویزای جستجوی کار / بلوکارت گرفتین و جستجوگری در خون شماست و به قول خودمون ایرانیا:

جوینده یابنده است.

یه سری نکته:

اجاره گرم داریم و اجاره سرد

اجاره سرد یعتی شما پول اجاره رو میدی، قبض آب و برق و تلفن و گاز و انرژی و اینترنت و ZDF و هر چی دیگه هم وجود داره باید جدا پرداخت کنی.

اجاره گرم رو باید از مالک بپرسین چه چیزایی رو شامل می‌شه. مثلاً اجاره من کاملاً گرمه، حتی ZDF رو هم شامل می‌شه، ولی بعضی مالک‌ها می‌گن مثلاً اینترنت با خودته.

گاهی هم بعضی از اجاره‌های گرم، آستانه مصرف مشخص دارن، مثلاً در مورد گاز یا انرژی، شما باید بدونین آستانه مصرف چقدره.

پیشنهاد میدم در این مورد یه کمی بیشتر مطالعه کنین، من اطلاعات کافی ندارم. من خیلی خوش‌شانس بودم در مورد خونه و اجاره گرم، واقعاً هیچ کدوم از درگیری‌های پرداخت آب و برق و گاز و انرژی و تلفن و قرارداد اینترنت و ZDF رو ندارم.

در نهایت هم بهترین حالت اینه که خونه مبله پیدا کنین.

اصطلاح کاتسیون هم یعنی همون پول پیش، معمولاً دو برابر اجاره است، گاهی هم بیشتر.

یه سری خونه هم هستن که مالکشون شرکتی هست و معمولاً هر کی خونه‌های این شکلی پیدا کرده راضی بوده.

یکشنبه‌های آلمان

post455

می‌دونین که یکشنبه‌ها، تو دیار خارج و غربت، روز جمعه‌شونه. و آلمانی‌ها هم به تعطیلی یکشنبه خیلی اعتقاد دارن، هیچ فروشگاهی باز نیست تقریباً، فقط چند تا فروشگاه نقطه های خاص و مشخص که معمولاً هم قیمت بالاتری به نسبت سایر فروشگاه‌ها دارن.

حالا چرا این پست رو نوشتم؟

اینکه، یک نکته مهم به شمایی که قصد مهاجرت دارین بگم، برای انتخاب تاریخ پرواز، هر روزی جز یکشنبه رو انتخاب کنید، حتی بهتره روز شنبه هم نیاید که یهو فردای رسیدن با تعطیلی روبه‌رو بشید. مگر اینکه اینجا دوست یا فامیلی دارین و نیازی نیست روز اول بعد از رسیدن به خرید برید.

نکته بعدی، اگه روز یکشنبه خواستین برین هواخوری و هدف رستوران و کافه نداشتین، آب و خوراکی ببرید دیگه [خنده هیستیریک]

از یکشنبه‌های آفتابی حسابی لذت ببرید.