بایگانی برچسب: غذا

در برلین کجا برگر بخوریم؟

Burger Zone

سلام

این قسمت: شکم‌پروری

ما گول خوردیم، خیلی زیاد بود، شما اگه حجم غذاتون نرماله، یه دونه ساندویچش با سیب‌زمینی سرخ کرده رو سفارش بدین [ایموجی D:]

این عکسی که مشاهده می‌کنید رو خودم گرفتم. از عکسایی که از جاذبه‌های گردشگری گرفتم بهتر شده [ایموجی اون میمون که دستاش رو گذاشته رو چشماش]

این عکس متعلق به جناب برگر فروشی BurgerZone در برلین به آدرس Maaßenstraße 2, 10777 Berlin می‌باشد. از منو، غذای شماره ۱، دو تا برگر با سیب‌زمینی سرخ‌کرده و نوشابه. قیمتش رو اگه اشتباه نکنم بین ۷ تا ۸ یورو بود، دقیقش رو یادم نیست.

اگه دنبال یه برگر فروشی هستین که حلال باشه، این برگری پیشنهاد می‌شه، کنارش هم البته PizzaZone هست که اون هم پیتزاهاش خوشمزه است.

این پست با یک روز تاخیر به مناسبت روز چیزبرگر نوشته و ارسال شده است.

روز هلو vs روز برگر

Peach VS Burger

سلام

برای نوشتن پست امروز، رقابت تنگاتنگی بود بین برگر و هلو! که در نهایت به علت اینکه اینجانب به دلیل حساسیت از خوردن هلو محرومم، هلو انتخاب شد.

صحبت خاصی نیست، فقط چند تا از خواص و فواید هلو رو براتون می‌نویسم:

  • دارای آنتی‌اکسیدان
  • مانع از بروز هیپوکالمی
  • ضد سرطان بودن
  • مراقبت از پوست
  • ارتقا سلامت چشم‌ها
  • مفید بودن برای زنان باردار
  • بهبود هضم
  • اثرات مثبت روی سیستم عصبی
  • ضد چاقی
  • تقویت سیستم ایمنی بدن
  • پایین نگه داشتن سطح کلسترول بد
  • ضد پیری
  • بهبود سلامت استخوان و دندان‌ها
  • سم‌زدایی بدن
  • کمک به درمان استاز خون
  • بهبود سلامت یاخته‌ای
  • مانع از اختلالات عصبی
  • محافظت از بدن در برابر کم‌خونی
  • کاهش التهاب
  • کاهش ریزش مو
  • حذف کرم روده
  • ادرارآور بودن
  • پاک کنندگی کلیه
  • مهار فعالیت رشد تومورها
  • جلوگیری از بروز سرطان پوست
  • جلوگیری از اختلالات مغزی
  • یک مرطوب‌کننده‌ی عالی برای پوست
  • تمیز کردن پوست سر

مقاله اصلی رو اینجا بخونید.

– – –

پی‌نوشت ۱: از برگر شب‌چره و ۱۱۰ شیراز که نمی‌شه گذشت.

پی‌نوشت ۲: خارج از ایران اگه جایی قصد داشتین برگر سفارش بدین، کنارش حتماً سیب‌زمینی هم بگیرید، اینقدر برگرهاشون کوچیکه که نگم دیگه. امضا یک متعجب از دیدن برگرهای اینجا.

پی‌نوشت ۳: اینکه چرا روز هلو، یک میوه سالم، با روز برگر، یک غذای نیمه سالم مصادف با هم شدن رو باید از نام‌گذارها پرسید.

پی‌نوشت ۴: اینکه چرا من به هلو حساسیت دارم، هیچ دلیلی براش موجود نیست، همونطور که به اینا هم حساسیت دارم:
– کیوی
– خرمالو
– بادمجان
– گوجه فرنگی
– انگور
– طالبی
– خربزه
– و خیلی چیزایی دیگه که یادم نیست و نمی‌دونم.

پی‌نوشت ۵: حساسیت چطوریه؟ برای من خیلی شدید نیست، فقط به خارش صورت و گلو و بدن و گاهی بسته شدن راه تنفسی‌ام منجر می‌شه (به شرطی ۱۰ کیلو بادمجون در حال جوشیدن باشه). اگه میوه‌فروشی سینی هلو رو تو پیاده‌رو گذاشته باشه و من از فاصله یک متری‌اش هم رد بشم، باز تمام بدنم به خارش می‌افته! البته من تلاش می‌کنم با حساسیت مقابله کنم. چون از خیر کشک‌بادمجون و میرزاقاسمی نمی‌شه گذشت. ولی این حس رو به طالبی و انگور و خرمالو ندارم.

پی‌نوشت ۶: این پست بیشتر از متن، پی‌نوشت داشت.

پی‌نوشت ۷: خوش به حالتون که هلو اینقدر خاصیت داره و من ازش محرومم!

پی‌نوشت ۸: شما هم هلو رو به برگر ترجیح میدین الآن؟

پی‌نوشت ۹: شما هم به نظرتون میاد خواص هلو خیلی به خواص لیمو شبیهه؟

پی‌نوشت ۱۰: میوه بخورید.

چرا آشپزی می کنم؟

Cooking

سلام

خیلی وقت پیش یه پست آزمایشی نوشتم در مورد آشپزی که بازخورد و بازدید زیادی نداشت و باعث شد این سبک نوشته رو ادامه ندم.

شما وقتی تنها زندگی کنین، شاید چند مدت با رستوران و غذای آماده بتونین سر کنین، اما از یه جایی دلتون غذای خونگی و طعم مشابه با غذای مامان‌پز می‌خواد. اینجاست که آشپزی کردن به داد آدم می‌رسه.

از این حرفا که بگذریم، می‌رسیم به اینکه اصلاً من چرا آشپزی می‌کنم و چرا پست‌های آشپزی رو می‌ذاشتم استوری اینستاگرام.

آدم وقتی تنها زندگی می‌کنه، برای گذران وقتای تنهاییش، نیاز به یه سرگرمی داره و چه سرگرمی‌ای بهتر از آشپزی که پر شده از خلاقیت و حس خلق کردن و در نهایت لذت خوردن یک غذای خوشمزه.

بریم سراغ موضوع دوم که چرا استوری می‌ذاشتم. فکرم پشت استوری گذشتن‌ها دو چیز بود، یکی اینکه خانواده می‌بینن و خیالشون راحته که من به خودم رسیدگی می‌کنم. منظور فقط پدر مادر نیست، وقتی بقیه جلوی پدر مادرم بگن چه خوبه سمانه اینقدر آشپزی می‌کنه، اونا خیالشون بیشتر راحت می‌شه.

هدف بعدی این بود که شاید آدمایی دیگه باشن که تنها زندگی می‌کنن و دنبال پختن غذاهای سریع و راحت هستن. از اینکه رو استوری‌های اینستاگرام بازخورد مثبت زیادی گرفتم، باعث شد بیشتر انگیزه داشته باشم برای آشپزی کردن و پیدا کردن غذاهای ساده و حتی خلق غذاهای ساده.

پایان پیام!

آشپزی آسان – پست آزمایشی

Iranian Food

سلام

این یه پست آزمایشیه، که اگر به نظرتون جالب باشه، هر هفته یک پست آموزش آشپزی برای غذاهای ساده مناسب برای زندگی‌های شلوغ امروزی (زندگی کارمندی و زندگی‌های مستقل و مجردی) بذارم.

غذاها معمولاً اسم ندارن، یا از تغییر دادن غذاهای موجود ساخته شدن. مثلاً غذایی که امروز می‌خوام در موردش بنویسم، با دخل و تصرف در غذای گیلانی واویشکا تهیه شده.

اسم خلاقانه پیشنهاد بدین، من که اسمش رو گذاشتم خوراک گوشت

مواد لازم:

گوشت خرد شده (نگینی)
سیب‌زمینی خرد شده (نگینی)
گوجه‌فرنگی خرد شده (نگینی)
قارچ خرد شده (نگینی)
پیاز خرد شده (هر جوری دوست دارین، من معمولاً رنده می‌کنم)
ادویه (هر چی دوست دارین، من معمولاً نمک، فلفل قرمز، فلفل سیاه و پودر سیر استفاده می‌کنم)
سایر موارد ممکن: فلفل دلمه، نخود فرنگی، ذرت، هویج، کدو، بادمجون و هر چی دوست دارین.

طرز تهیه:

سیب زمینی نگینی رو تفت دادم تا بپزه. بعدش پیاز رو تفت دادم تا کمی طلایی بشه، گوشت خرد شده رو اضافه کردم تا بپزه، ادویه رو اضافه کردم و بعدش، قارچ، سیب‌زمینی خرد شده سرخ‌شده و گوجه‌فرنگی خرد شده رو اضافه کردم تا ترکیب بشن و حسابی خوشمزه بشن.

به همین سادگی توی ۳۰ دقیقه می‌تونین یه غذای خونگی و سالم و خوشمزه داشته باشین.

سوشی روزت مبارک

Sushi

سلام

خودم هم ۱ دقیقه‌ای به عنوان این پست خندیدم، ولی درست فهمیدین، امروز، ۱۸ ژوئن روز جهانی سوشیه! روز جهانی کلپچ نداریم چرا؟

بله، سوشی، همون که اسمش رو می‌شنوین یاد ماهی خام میفتین!

من تجربه چندانی در خوردن سوشی ندارم، هر دو باری که سوشی رو تست کردم از رستوران نبوده، بسته‌بندی آماده از فروشگاه یا سوشی‌بار بوده.

با اینکه اصلاً خوشم نیومده، ولی واقعاً دلم می‌خواد تو یه رستوران خیلی خوب تستش کنم تا بفهمم این سوشی چیه که همه عالم دیوانه اوست!

شاید براتون جالب باشه که بدونین، سوشی یه روش نگهداری ماهی بوده، بعد دیدن چه باحال خوشمزه هم می‌شه، دیگه وارد سفره غذایی می‌شه! در حدی که پرچم‌دار سفره ژاپنی می‌شه (عنوان یه پست بود فقط، تحقیق نکردم ببینم درسته یا نه) و جام جهانی سوشی هم برگزار می‌شه!

مراقبت از خود

kitchen preparing healthy food

سلام

داشتم برای خودم شام درست می‌کردم که جریان این پست به ذهنم خطور کرد! خیلی ادبی شد، ایده نوشتن برای پست امروز به ذهنم رسید!!!

بله، یه وقتایی همین‌طور ساده، ایده به ذهن آدم می‌رسه، یه وقتایی هم باید هزار تا مقاله بخونم تا چشمه خشکیده “قلم” باز بجوشه و بشه نوشتن رو از سر گرفت!

بگذریم!

داشتم برای خودم شام درست می‌کردم که یادم افتاد به چند ماهی که خونه عمه جانم زندگی می‌کردم. هر روز صبح وقتی می‌خواستم برم سر کار، یه پاکت بزرگ به من می‌دادن، میان‌وعده صبح، ناهار (غذای اصلی و سالاد)، میان‌وعده بعدازظهر. وقتی هم که رفتم خونه خودم و روزهای تعطیل که می‌رفتم خونه‌شون، برای حداقل سه روز بعد بهم غذا و خوراکی می‌دادن.

این فکر یه کمی عمیق‌تر شد و رسید به زمانی که مامانم هم‌سن و سال الآن من بود و اون زمان، من کلاس اول بودم! اون زمان، مادرم صبحا من رو حاضر می‌کرد، ناهار رو حاضر می‌کرد، من رو می‌فرستاد مدرسه و خودش می‌رفت سر کار (البته یک هفته در میون، ما شیفت صبح و عصر داشتیم).

خواستم کمی غصه بخورم که تو این سن و سال، مادر که نشدم هیچ، زندگی خودم رو هم ندارم که یاد پست سرنوشت افتادم. من تو زمان خودم زندگی می‌کنم، نه از مادرم جلوترم و نه عقب‌تر!

در نهایت اینکه، در زمان‌های گذشته، همیشه کسی بوده که به من رسیدگی کنه، از من مراقبت کنه، به فکر غذا و تغذیه‌ام باشه. الآن خودمم و خودم.

پس باید مراقب خودم باشم!

نکته مهم: از میوه و سبزیجات غافل نشید.

فلافل!

Falafel

سلام

حتی فلافل هم روز جهانی داره! پس کباب چی؟ کلپچ چی؟ اصلاً آش سبزی شیرازی چی؟ جدی چرا غذاهای ایرانی روز مخصوص ندارن؟ شاید هم دارن! شاید هم مثل کباب کوبیده، رستوران‌های عربی به اسم غذای خودشون ثبتش کردن!

بگذریم البته، روز فلافل مبارک [ایموجی خنده]

طرز تهیه فلافل

لینک اول

لینک دوم

اینو هم اضافه کنم که من یکی از بهترین فلافل‌های زندگیم رو، یکی از غذافروشی‌های نزدیک ترمینال جنوب تهران خوردم! ضمن احترام به بوشهر و اهواز و سایر شهرهای وابسته!

خلال پوست پرتقال

Candied Orange Peel

شاید فکر کنین موضوع کم آوردم که از خلال پوست پرتقال می‌نویسم، شاید حدس‌تون درست باشه ولی جواب درست اینه:

امروز روز خلال پوست پرتقاله! همین‌قدر بامزه.

البته جواب اصلی اینجاست: برای تمرین نوشتن و اینکه مثل دوران مدرسه با یک موضوع بتونم انشا بنویسم، از سایت Days of The Year برای انتخاب موضوع هر روز کمک می‌گیرم که البته فکر می‌کنم واضح بود، چون بیشتر وقتا که در مورد روزی می‌نوشتم، به یک مطلب از این سایت لینک می‌دادم.

در اینکه هر چیزی خدا آفریده یه فایده‌ای داره شکی نیست، حتی سوسک!! اییی، خودم هم چندشم شد! ولی بگذریم، کی فکرش رو می‌کرد که پرتقالی که پوست می‌گیریم و میوه‌اش رو می‌خوریم، در واقع پوستی داشته باشه که بشه ازش استفاده کرد. نه فقط واسه ماسک صورت و این چیزا (قابل استفاده است آیا؟) حتی اینکه خوراکیه!

خب موضوع انشای امروز: خلال پوست پرتقال

Candied Orange Peel

واسه درست کردن خلال پوست پرتقال، شاید راحت‌ترین کار این باشه که از یه پوست‌گیر خوب استفاده کنیم که اون سفیدی‌های بین پوست پرتقال و میوه بهش نمونه. چون ظاهراً باعث تلخی‌اش می‌شه (تو یه بلاگ آشپزی خوندم!)

به نظرم هر چی نازک‌تر و درازتر باشه بامزه‌تر باشه، به خصوص واسه روی شکرپلو (شیرازیا این غذا رو دارن، برنج زرد و شیرینه که با قیمه می‌خوریم، فکر کنم شهرهای دیگه هم داشته باشن)

چون خودم روش درست کردن خلال پوست پرتقال رو بلد نیستم، شما رو ارجاع میدم به این لینک بلاگ آشپزی که از یک حرفه‌ای یاد بگیرید.

خب، حالا خلال پوست پرتقال رو درست کردیم، چی کارا می‌شه کرد باهاش؟

میشه باهاش مربا درست کرد، حدس می‌زنم خیلی خوشمزه بشه، آخه پرتقال خودش هم خیلی خوشمزه است، آب پرتقال هم که عشق منه.

ما روی شکرپلو (یا شیرین‌پلو) می‌ریزیم، برای تزیین البته، ولی خب خوردنش هم خوشمزه است دیگه.

میشه عین پاستیل شکری‌ درستش کرد و به جای هله‌هوله خورد.

توی دستور پخت قیمه نثار هم هست، یه غذای معروف قزوینیه.

مرصع‌پلو رو هم دیدم تو اینترنت که خلال پوست پرتقال داره. خیلی هم شبیه قیمه نثاره انگار.

در کل برای تزیین می‌شه ازش استفاده کرد، مثلاً قاطی زرشک واسه زرشک‌پلو

برای پختن کیک هم انگار که کاربرد داره.

شما برای چه غذایی از خلال پوست پرتقال استفاده می‌کنین؟