بایگانی برچسب: حریم شخصی

روز حریم داده‌ها

Privacy

سلام

امروز، یعنی ۲۸ ژانویه به روز حریم (شاید هم امنیت) داده‌ها یا Data Privacy Day معروفه. من تا حالا توی چند تا مطلب به مباحث مرتبط اشاره کردم.

قوانین حریم شخصی

حقوقت چقدره؟

ذهنی درگیر با قوانین حریم شخصی

البته مواردی که من اشاره کردم بیشتر مربوط به حریم شخصی بود، Data Privacy هم به نوعی حریم داده‌هاست. خب داده‌ها چی‌ می‌تونن باشن؟

خیلی چیزها!

تعریف داده یا Data:

می‌توان همهٔ دانسته‌ها، آگاهی‌ها، داشته‌ها، آمارها، شناسه‌ها، پیشینه‌ها و پنداشته‌ها را داده نامید.

پس هر چیزی داده است و وقتی پردازش بشه به اطلاعات تبدیل می‌شه.

حالا چرا باید مراقب حریم داده‌ها باشیم؟

بذارین یه مثال خیلی واضح براتون بزنم.

از قضا شما اکانت گوگل روی گوشی اندرویدی خودتون ست کردین و دارین با دوستان در مورد اینکه باید مبل جدید بخرید حرف می‌زنید.

چند ساعتی بعد، لپ‌تاپ رو روشن می‌کنید، گوگل کروم رو باز می‌کنید که از قضا همون اکانت گوگل روش فعاله، هر سایتی رو باز کنید، تبلیغ مبل می‌بینید.

گوشی شما با شنیدن کلمه کلیدی مبل از زبان شما، این داده دریافتی رو پردازش کرده و در راستای تبلیغات از اون اطلاعات استفاده کرده.

حالا این موضوع در مورد گوگل بود.

بریم یه کم قصه‌های خاله‌زنکی تعریف کنیم:

دختر همسایه اقدس خانوم، چند ماه پیش ازدواج کرده، همسایه اقدس خانوم، با یه قابلمه داره می‌ره سوار تاکسی بشه که اقدس خانوم ازش می‌پرسه کجا به سلامتی؟ خانم همسایه می‌گه دخترم یه کمی مریض احواله، دارم براش سوپ می‌برم.

اقدس خانوم یه داده دریافت کرده از اینکه دختر همسایه مریض احواله، این داده رو توی ذهن خودش پردازش می‌کنه و به نتیجه می‌رسه دختر همسایه حامله است.

کاری به درست و غلط بودن نتیجه پردازش ذهن اقدس خانوم ندارم، هدف از این مثال این بود که بدونیم یه داده شخصی، به چه اطلاعاتی می‌تونه تبدیل بشه، حالا یا به اطلاعات واقعی که می‌خواید راز و خصوصی باشه، یا شایعه و یک کلاغ، چل کلاغ!

– – –

مراقب داده‌ها و حریم‌شون باشیم!

همین!

ذهنی درگیر با قواعد حریم شخصی

post606

سلام

حریم شخصی چیه؟ چیا رو شامل می‌شه؟ قبلاً هم نوشته بودم، اما این روزا، ذهن خودم خیلی بیشتر از قبل درگیر شده با این سوال!

قوانین حریم شخصی             حقوقت چقدره؟

یکی از چیزایی که تو ایران، خیلی راحت نقل محافله، سوال پرسیدن از زندگی شخصی آدماست. سوال‌هایی از این قبیل:

  • دخترتون چی کار می‌کنه؟
  • درس خونده؟
  • چی خونده؟
  • کدوم دانشگاه؟
  • آخی دانشگاه آزادیه؟ شهریه‌اش رو چطوری می‌دین؟
  • معدلش چقدره؟
  • کی درسش تموم می‌شه؟
  • آخی، خواستگار نداره؟
  • می‌خواین خواستگار معرفی کنم؟
  • چرا دخترتون هنوز ازدواج نکرده؟
  • دخترتون مشکلی داره شوهرش نمی‌دین؟
  • پسرم دخترتون رو با چند تا پسر تو رستوران دیده!
  • چرا دخترتون می‌ره سر کار؟
  • چرا دخترتون نمی‌ره سر کار؟
  • چرا دخترتون تو دانشگاه به دوستاش شیرینی داده؟
  • چرا دخترتون واسه ازدواجش ما رو دعوت نکرد؟
  • چرا دخترتون بچه‌دار نمی‌شه؟ نازاست؟
  • چرا دخترتون عکس شوهرش رو نمی‌ذاره تو اینستاگرام؟ با هم مشکل دارن؟
  • وااااای دخترتون چقدر عکس شوهرش رو می‌ذاره تو اینستاگرام، می‌خواد بگه خیلی خوشبخته؟
  • واااای دخترتون رفته سفر خارجی؟
  • واااای دخترتون پول سفر خارجی رو از کجا آورده؟
  • واااای چرا اجازه دادین دخترتون بره سفر خارجی؟
  • شما چقدر وضع‌تون خوبه دخترتون رو فرستادین خارج درس بخونه؟
  • دخترتون رو چرا فرستادین خارج؟
  • دخترتون مشکل داره؟
  • دخترتون چرا همش پست غمگین می‌ذاره اینستاگرام؟
  • آخی دخترتون افسرده است؟
  • دخترتون تو خارج چقدر پول در میاره؟
  • دخترتون چرا شما رو نمی‌بره پیش خودش؟
  • ……

این سوال‌های متفاوت و البته غیرواقعی بود که به ذهن من رسید (چون برای من اتفاق نیفتاده، معمولاً کسی در مورد من چیزی نمی‌پرسه). اما فرض بر اینکه چنین سوال‌هایی رو بخوان در مورد من بپرسن، باعث می‌شه هراس و احساس عدم امنیت از شبکه‌های اجتماعی به من حمله کنه!

شاید براتون عجیب باشه کسی که متخصص مارکتینگ در شبکه‌های اجتماعی محسوب می‌شه، خودش از شبکه‌های اجتماعی فراری شده باشه!

این فراری بودن و هراسی که اخیراً دامن‌گیر زندگیم شده، کار رو به جایی رسونده که دارم یکی یکی پست‌های شبکه‌های اجتماعی‌ام رو از نظر حریم شخصی بررسی می‌کنم! مبادا که با یک پست، بخشی از حریم شخصی خودم رو آزاد بذارم و آدما بتونن “سودجویی” کنن! بله!‌متاسفانه دنیا دیگه اون دنیای بلوری که داشتم نیست! بالاخره اون حباب بلوری شکست! دیدن واقعیت جامعه خیلی دردناکه!

شاید هم یه جور فوبیاست! هر چی هست زندگی رو زهر کرده برام!

آخ آخ! باز اشاره کنم به جمله‌ای که تو پست دیروز گفتم. ۴  َت خطرناکه دنیا: “شهرت، ثروت، قدرت و شهوت” و امان از این شهرت‌طلبی!

کیه که بدش بیاد سلبریتی شبکه‌های اجتماعی بشه! دروغ چرا؟! منم بدم نمیومد!‌ ولی این روزا از تک تک فالوئرهایی که نمی‌شناسم دچار هراس شدم! چندین بار تا مرز پاک کردن اینستاگرامم پیش رفتم! نتونستم! امان از دلبستگی و وابستگی!

شاید هم بالا رفتن سن باشه، هر چی هست، ترجیح می‌دم یه جایی باشم ناشناخته! مثل یه جزیره دور افتاده!

در هر صورت فعلاً ذهنی درگیر دارم با این قواعد و تا روزی که حل نشه، سعی می‌کنم بر اساس یک سری سوال، قبل از انتشار عکسی در اینستاگرام یا پستی در توییتر، میزان ارتباط اون محتوا رو با حریم شخصی‌ام بسنجم، مبادا که خودم راه رو برای سودجویی افراد باز کنم.

حقوقت چقدره؟

Privacy

سلام، اول بریم سراغ حرفای اصولی:

حریم شخصی یا حریم خصوصی یعنی یک فرد یا گروه بتواند خود یا اطلاعات مربوط به خود را مجزا کند و در نتیجه بتواند خود یا اطلاعاتش را با انتخاب خویش در برابر دیگران آشکار کندمرزها و محتوای آنچه شخصی یا خصوصی قلمداد می‌شود در میان فرهنگ‌ها و اشخاص متفاوت است، اما تم اصلی آن‌ها مشترک است.

منِ نوعی، می‌تونم تصمیم بگیرم چه اطلاعاتی از من در سطح عمومی وجود داشته باشه. مثلاً اطلاعاتی که همین جا توی وبلاگم منتشر کردم، یا لینکداین و حتی اینستاگرام

اما بیش از این، کسی اگر سوالی بپرسه، حریم شخصی من رو نقض کرده و در نهایت موجب خراب شدن روابط و دلخوری‌های زیادی می‌شه

در نهایت اولین کسی که حریم شخصی رو نقض می‌کنه خودمون هستیم، اما اول از همه باید یاد بگیریم که حریم شخصی خودمون رو رعایت کنیم، دوم حریم شخصی دیگران رو رعایت کنیم، سوم فرهنگ کشوری که در فرد مخاطب اون زندگی می‌کنه رو بشناسیم و سوال‌هایی که نباید رو نپرسیم

Privacy

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

سلام

یه سوال شخصی بپرسم؟ حقوقت چقدره؟

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

نوشته بالا یکی از مکالماتی بود که تا به امروز سوتفاهم‌های زیادی رو ایجاد کرده و به طور قطع می‌تونم بگم باعث دلخوری‌های شدیدی شده، چه از جانب کسی که سوال پرسیده شده و چه از سمت من

علت پرسش: می‌خوام بدونم ارزش داره مهاجرت کنم یا نه

جواب من: شما مگه دانش، تخصص، تجربه، توانایی‌هات با من یکیه که عدد حقوقی من بتونه یه میزان برای تصمیم‌گیری شما باشه؟! برای بدست آوردن اطلاعات مرتبط، شما باید از سایت‌هایی مثل Gehalt یا Glassdoor یا سایر (که من نمی‌شناسم) کمک بگیرید. اینجا میانگین حقوق بر اساس رشته و تخصص و شهر متفاوته.

حتی به فرض محال هم که همه فاکتورهایی که گفته شد یکسان باشه بین دو نفر، این سوال، یک سوال کاملاً شخصیه و پرسیدنش نقض حریم شخصی افراده. پس نپرسید.

– – –

پی‌نوشت ۱: وقتی در مورد شرایط زندگی و درآمدی از یک مهاجر می‌خواید بپرسید، سوال رو باید با دقت بیشتری بپرسید، شاید سوال درست این باشه:
هزینه‌های زندگی چطوره؟ با تناسب به تجربه در ایران
شرایط زندگی آدما با هم متفاوته، سطح انتظارات آدما هم متفاوته

پی‌نوشت ۲: سوال شخصی نپرسید، لطفاً

پی‌نوشت ۳: آدما ماهی ۵۰۰ هزار تومن هم درآمد داشته باشن، کسری زندگی‌شون رو ما قرار نیست جبران کنیم، ماهی ۱۵ میلیون هم درآمد داشته باشن، باز هم برای خودشونه، نه ما

پی‌نوشت ۴: فرهنگ غنی ایرانی خیلی خیلی خوبه، اکثر اطرافیان من عاشق ایران و فرهنگ غنی ایران هستن، پس خوبی‌هامون رو حفظ کنیم و صفت بدی اگر هست (مثل دخالت و فضولی تو زندگی اطرافیان) رو کنار بگذاریم

پی‌نوشت ۵: می‌دونم این نوشته کمی مغرضانه و همراه با عصبانیت بود، بهم حق بدین، از این سوال خسته شدم و از برخوردهای بعدی‌اش! اینکه وقتی میگم به این سوال جواب نمیدم چون شخصیه، برخوردهای عجیب و بدی می‌بینم! وقتی توضیح میدم چطور می‌تونن تناسب حقوق رو از سایت‌ها پیدا کنن، صفت‌های نامربوطی رو بهم نسبت میدن!

پی‌نوشت ۶: با هم‌دیگه مهربون‌تر باشیم

قوانین حریم شخصی

personal data protection

سلام!

قانون حریم شخصی یا حتی احترام گذاشتن به حریم شخصی!

آره، درسته، ما تو ایران قانونی در این مورد نداریم، اما احترام چی می‌شه پس؟

فرض کن به یکی بگی سوالی که پرسیدی نقض قوانین حریم شخصیه و در جواب به تو بگه من تو ایران زندگی می‌کنم و ما اینجا چنین قانونی نداریم! پس احترام چی؟

بگذریم از صحبت‌های مشابه با غر!

شاید در مورد GDPR یا مقررات عمومی حفاظت از داده اتحادیه اروپا شنیده باشید. اگه نشنیدین، پیشنهاد میدم حتماً در موردش بخونید، چون اگر قصد سفر به اروپا رو دارین، یا دوست و فامیلی در اروپا دارید، یا حتی قصد فعالیت تجاری با شرکت‌های اروپایی رو دارین این قانون خیلی مهمه.

در کنار این قانون، قوانین وابسته‌ای هم وجود داره که از حریم شخصی با دقت زیادی محافظت می‌کنه.

البته اولین سکوی حفاظت از اطلاعات، خود ما هستیم. ما هستیم که تعیین می‌کنیم چه اطلاعاتی از ما روی بستر اینترنت یا هر جای دیگه قرار بگیره.

اگر سازمان و مجموعه‌ای به هر دلیلی به اطلاعات ما احتیاج داشته باشه، باید قوانین GDPR رو رعایت کنه. مثلاً وقتی ایرلاینی به اطلاعات پاسپورت ما نیاز داره، باید تضمین بده که این اطلاعات فقط برای احراز هویت استفاده می‌شه و حتی بعد از پرواز هم اطلاعات رو نگه نمی‌داره! (در این مورد مطمئن نیستم که ایرلاین‌ها قوانینشون چطوریه، صرفاً یک مثال ملموس بود)

حتی دولت هم حق نداره اطلاعات شخصی افراد رو بدون اجازه اونها ذخیره و استفاده کنه، این قضیه حفاظت از داده‌ها خیلی جدیه و شاید بد نباشه ما هم تو این دنیای اطلاعات، پیگیر باشیم که چه اطلاعاتی از ما در بستر اینترنت وجود داره که شاید بهتر باشه نباشه!

علاوه بر این، یاد بگیریم به حریم شخصی آدم‌ها احترام بذاریم و سوال‌های نا به جا نپرسیم. من اینجا قبل از پرسیدن هر سوالی، باید برم قوانین رو مرور کنم تا مطمئن باشم جز حریم شخصی نیست. چون پرسیدن چنین سوال‌هایی تجاوز به حریم شخصی افراد محسوب می‌شه.

مراقب امنیت خودمون باشیم.

– – –

پی‌نوشت: این مبحث خیلی گسترده است و من هم دانش کافی ندارم. در صورتی که فرصت داشته باشم، حتماً در آینده بیشتر در موردش می‌نویسم. اما بهتره خودتون هم مطالعه کنین، به خصوص اگر قصد مهاجرت دارین، به خصوص اگر دنبال امنیت بیشتر هستین.

قوانین vs حریم شخصی

viber

از دوستی که بدون اجازه من رو در گروه وایبری برای تبلیغات و بازاریابی اضافه کرده بود، درخواست کردم که بدون اجازه مخاطب این کار رو نکنه و این جوابی هست که گرفتم:
“در گروه سازی وایبر نیازی به اجازه نیست این خاصیت وایبر هست کسی که ازش استفاده میکنه باید قبول کنه، ابزار مورد استفاده به معنای اطلاع از قوانین اون هست”
واقعاً ناراحتم از اینکه قوانین اخلاقی و حریم شخصی کلاً زیر پا گذاشته شدن.

این پستی بود که من در فیسبوک منتشر کردم. در ادامه این شخص در فیسبوک این پست رو منتشر کرد:

post327-2

در مرحله اول من خاطرم نیست زمانی که در وایبر عضو شده باشم قابلیت گروه وجود داشته باشه، این قابلیت اخیراً اضافه شده. گروه‌های وایبری هم با پروفایل نیست و با شماره موبایل ذخیره میشه، شماره موبایل هم حریم شخصی افراد هست که به هر کسی داده نمیشه، به خصوص در کشور ما که مزاحمت تلفنی برای دخترا غیر قابل اجتناب هست.

اضافه کردن یک نفر بدون اجازه به یک گروه وایبری نه تنها خلاف قوانین اخلاقی هست، بلکه تجاوز به حریم شخصی هم به حساب میاد.

در نهایت پاسخی که من گرفتم این بود: شماره وایبرتون رو به کسی ندین.

چنین پاسخی از کسی که متخصص امور بازاریابی، جذب و حفظ مخاطب و حفظ بازار هست، نه تنها بعیده، بلکه خلاف اخلاق حرفه‌ای هم هست.

سریال مظنون – Person of Interest

Person of Interest

با توجه به سایت tvcountdown فقط ۳۶ روز تا پخش فصل جدید سریال “شخص مورد نظر” باقی مونده. از اونجایی که من علاقه زیادی به اسم اصلی فیلم و سریال ها دارم، ترجمه اش رو به کار نمیبرم و از مخفف انگلیسیش استفاده میکنم: Person of Interest یا PoI

این سریال در شبکه CBS در روزهای سه شنبه پخش میشده و ۳۶ روز دیگه در ۲۴ سپتامبر فصل ۳ این سریال پخش خواهد شد.

زمانی که مجموعه جنگ ستارگان ساخته شده، بشر تنها با توجه به تخیل قوی چنین فیلمی رو ساخته، اما امروزه با توجه به پیشرفت ها می بینیم که سفر به سیاره های دیگه دور نیست.

سریال PoI، در زمینه پیشرفت تکنولوژی های کامپیوتری و امنیتی هست که به نظر من از نظر تکنولوژیکی آینده نزدیکی رو برای ما ترسیم کرده، آینده ای که خیلی دور نیست، آینده ای که با رشد فناوری های روز محسوس و ملموس هست.

از اونجایی که من علاقه زیادی به ربط دادن همه موضوعات بهم دارم، تو سریال ۲۴ همیشه با این موضوع شروع میشه که از منبعی به خبری در مورد یه حمله تروریستی آگاه شدن، سریال PoI فناوری رو معرفی می کنه که چطوری میشه از خطرات احتمالی آگاه شد. یه جورایی میشه این دو موضوع رو بهم ربط داد و نشون داد که فناوری تا کجا میتونه پیشرفت کنه.

 فصل اول این سریال ۲۳ قسمت و فصل دوم ۲۲ قسمت هست، معمولاً انتظار میره فصل های هر سریال تعداد قسمت های یکسان داشته باشن. فصل اول یک قسمت آغازین واسه آشنایی و معرفی داره در واقع، به همین خاطر یک قسمت بیشتر از سایر فصل ها داره. اگر توجه کنید اسم قسمت اول فصل اول بیشتر سریال ها “Pilot” هست.

این سریال واقعاً جذاب هست. فرصت دارین تا شروع شدن فصل بعدی، دو فصل اول اون رو تماشا کنید.

پی نوشت: شخصیت اصلی داستان، جان ریس واقعا شخصیت محشری داره.