بایگانی برچسب: وبلاگ

نوشتن

 

post380

همیشه دوست داشتم بنویسم:

قصه از کجا شروع شد (با تم آهنگ اندی)

بعد بگم از همون جا که انسان یاد گرفت بنویسه (با لحن و صدای داریوش) مثلاً

از قدیم و ندیم هم که بخونیم و مطالعه کنیم و تو تاریخ کنکاش کنیم، بشر و انسان دوست داشتن یه آثاری از خودش به جا بذاره، دیوار غارها و کتیبه‌های قدیمی خیلی واضح این رو نشون میدن.

اون وقتا که زبان نبوده و کلمات نبودن و از این‌جور چیزا نبودن، با نقاشی کشیدن، خاطره‌ای و اثری برای آیندگان از خودشون به جا می‌ذاشتن، پس این حس نوشتن یه جورایی فطری هست، یا شاید هم غریزی، خدا خواسته بنویسیم تا به یادگار بمونیم.

روزی می‌رسه که این همه نوشته و وبلاگ، می‌شه آثار باستانی زمان قدیم، البته اگه وارثی باشه تا دامنه و هاست‌مون رو تمدید کنه [اسمایلی عرق شرم یا شاید هم ناراحتی]

فکر می‌کنم تو همین ۳۸۰ تا پست ناقابل وبلاگم، بیش از ده بار در مورد نوشتن و خط خطی های ذهن بیمار و از این جور استعاره‌ها و تشبیه‌ها نوشته باشم، انگاری این مقوله “نوشتن” ذهن من رو به خودش مشغول کرده که موضوع برای نوشتن کمتر به ذهنم می‌رسه.

خب این هم بد نیست، بریم سراغ مقوله مهم “نوشتن”

با صرف فعل شروع کنیم: نوشتم، نوشتی، نوشت! نوشتیم، نوشتید، نوشتند!

حالا چیو؟ (چه چیزی را) نوشتم؟ نوشتی؟ نوشت؟ نوشتیم؟ نوشتید؟ نوشتند؟

نوشتن
واژگان مترادف و متضاد
تحریر، ترقیم، رقمزدن، کتابت، نگاشتن ≠ خواندن

آره دیگه، میشه رفت سراغ گوگل و لغت‌نامه و فرهنگ لغات و هر چیز دیگه، واسه اینکه با مقوله “نوشتن” بیشتر آشنا بشیم. گرچه هم من و هم شما می‌دونیم که، حرف من این چیزا نیست، اینکه چی بنویسیم و چطوری بنویسیم و چطوری کیفیت نوشته‌هامون رو بالا ببریم، چیزی هست که فکر من رو به خودش مشغول کرده.

اینکه چی بنویسم که اثری مفید از من به یادگار بمونه! یه وقتایی تلاش می‌کردم از هر چیزی درس بگیرم، به هر چیزی فکر کنم. این تلاش باعث شد دقتم رو به اطراف بالا ببرم، دنبال این بودم که از هر واقعه ای یه درس و نتیجه‌ای بگیرم.

نتیجه چی شد؟ ذهنم شد پر از وقایع که تلاش می‌کردم ازشون درس اخلاق و نتیجه بگیرم! نتیجه چی شد؟ هیچی! پوچ! یه ذهن پر از داده‌های پرت و پلا! پر از واقعه و پر از اتفاق!!! پر از چیزهایی که هیچ درس و نتیجه‌ای نداشت!

قطعاً اینکه گربه از بالای دیوار، خیره شده به من که نکنه به بچه‌اش که تو حیاط ما گیر کرده، آسیبی برسونم! همچین موضوعی واضحه! چرا باید ذهن من درگیر این باشه که از غریزه وجودی یک مادر (فرقی نمی‌کنه انسان باشه یا گربه) درس بگیرم؟ چیزی که تو وجود همه موجودات به صورت غریزی هست و خودم هم به وقتش این حس رو خواهم داشت!

پس بهتره ذهنم رو از اتفاقات روزمره و هر اتفاقی که میفته خالی کنم، از هر فیلمی که می‌بینم و از هر سکانس سریال! تا ذهن سبک‌تری داشته باشم برای دریافت اطلاعات مفید تر.

به فرض که ذهنم سبک شد، حالا دنبال چه موضوعی باشم برای نوشتن؟ یعنی همینطوری موضوع‌های مختلف، خودشون بدو بدو، میان تو ذهن و فکر من و میگن ما رو بنویس؟

قطعاً اینطور نیست!

یادمه خیلی قدیم‌تر ها، برنامه هفتگی داشتم برای نوشتن، هر روز یک پست در رابطه با یک موضوع مشخص می‌نوشتم! هم واسه برنامه‌ریزی زندگیم خوب بود و هم نظم بهتری داشتم برای وبلاگ‌نویسی!

چه خوب می‌شه حالا که تصمیم گرفتم باز از اول بنویسم و باز رو به رشد باشم و باز افکارم رو به رشته تحریر در بیارم، باز دوباره، یه برنامه بچینم برای نوشتن، برای خالی کردن ذهنم با یه سازماندهی کلاسیک، به سبک خودم!

منتظر پیشنهادات شما هستم!

– – –

پی‌نوشت ۱: می‌خوام باز بنویسم، من با نوشتن آدم بهتری هستم.

پی‌نوشت ۲: همیشه نویسنده بهتری بودم نسبت به گوینده! همیشه حرفام رو راحت‌تر نوشتم تا اینکه به زبون بیارم!

پی‌نوشت ۳: شما دوست دارین چطوری بنویسین؟

۳۰ روز، هر روز بنویسیم

 blog

دیشب مسعود فاطمی، یک توییت ارسال کرد:

ارسال همین توییت موجب شروع چالش ۳۰ روز وبلاگ‌نویسی شد و من هم که علاقه زیادی به چالش‌ها دارم داوطلب این چالش شدم. تا حالا آرش میلانی، ابولفضل فتاحی و سعید مسلمی هم وارد این چالش شدن.

این پست به عنوان اولین پست من هست و من می‌خوام در طی این چالش یک مورد دیگه هم اضافه کنم تا کار سخت‌تر بشه. حروف الفبای فارسی ۳۲ حرف هست، من برای پست‌های این چالش، سعی می‌کنم هر روز تمام پاراگراف‌های پست با یک حرف و به ترتیب حروف الفبا شروع بشه.

زمانی که وبلاگم رو با دامنه وردپرس شروع کردم، اول روزهای یکشنبه معرفی سایت داشتم و کم کم هر روز به یک پست اختصاص پیدا کرد، در حین برگزاری رویداد استارتاپ ویکند شیراز برنامه روزانه ام کنسل شد و دیگه نتونستم به خاطر مشغله زیاد وبلاگ‌نویسی منظم خودم رو ادامه بدم. امیدوارم با این کار دوباره به روال قبلی برگردم.

– – –

پی‌نوشت ۱: ممنون از مسعود که این چالش رو شروع کرد.

پی‌نوشت ۲: شما هم به این چالش بپیوندید

روز وبلاگستان فارسی مبارک

post323

به دعوت امیرحسین آل‌شیخ که ازم خواسته بود در مورد وبلاگستان فارسی بنویسم، این پست رو می‌نویسم.

اولین وبلاگم رو سال 85 روی بلاگفا ایجاد کردم و بعد از اون سه بار تغییر اساسی در نوع وبلاگ و دامنه وبلاگ داشتم تا بالاخره سال گذشته این دامنه رو از دوستانم هدیه گرفتم و وبلاگم به صورت رسمی و با اسم خودم ایجاد شد. قبل از اون یک بلاگ روی بلاگفا از سال 85 تا 88 داشتم، بعدش یک وبلاگ دیگه روی بلاگفا از 88 تا 90 و بعدش یک بلاگ روی وردپرس انگلیسی داشتم که به خاطر فیلتر  بودن وردپرس انگلیسی، بلاگ من هم فیلتر بود. و در نهایت 16 مرداد 1392، دامنه فعلی راه‌اندازی شد و امیدوارم تا سال‌های زیادی بتونم بلاگم رو فعال نگه دارم.

عموماً نوشتن و به رشته تحریر در آوردن افکار رو خیلی دوست دارم، یه نوع آرامش نسبی برام ایجاد می‌کنه و واقعاً لذت‌بخشه. شاید علت اینکه در زمینه تولید محتوا کار می‌کنم همین باشه.

موضوعات زیادی هست که من در موردشون می‌نویسم، بخش عمده سایت به دل‌نوشته‌ها اختصاص داره که تجربه‌های شخصی، انتقادهای اجتماعی و درس‌هایی که از اطراف یاد گرفتم رو در این بخش می‌نویسم.

با توجه به فعالیتم در جامعه استارتاپی و رویدادهای استارتاپی، تجربیاتم در این حوزه هم یکی از مهم‌ترین بخش‌های وبلاگ به حساب میاد.

چندین ماه برنامه روزانه و هفتگی منظمی رو در 6 بخش دنبال می‌کردم. موسیقی، معرفی سایت، معرفی سریال، معرفی فیلم سینمایی، شیرازگردی، معرفی نرم‌افزار و اپلیکیشن 6 بخشی بود که به ترتیب شنبه تا پنجشنبه در موردشون می‌نوشتم. با توجه به اینکه نوشتن هر کدوم از این مطالب وقت زیادی از من می‌گرفت برای مدتی نوشته‌های روزانه رو کنار گذاشتم تا بتونم با یه برنامه‌ریزی جدید و بهینه نوشتن رو ادامه بدم.

در زمان فعلی دوره‌های فشرده آموزشی مختلفی رو دارم هم در دانشگاه، هم در زمینه کاری و زندگی، به همین علت فرصت نوشتنم محدود شده و بیشتر زمانم به خوندن و مطالعه اختصاص داره. سایت‌ها و وبلاگ‌های زیادی هست که اونها رو دنبال می‌کنم و عموماً تخصصی هستند. جدا از مطالب تخصصی، وبلاگ و روزنوشت و دلنوشت‌های دوستانم رو در وبلاگ‌های شخصی‌شون و همینطور پیج‌های فیسبوکشون هم دنبال می‌کنم. اما اینکه بخوام وبلاگ‌هایی که روزانه می‌خونمشون رو بنویسم، دور از انصاف و راستی هست. هر زمان که لینک نوشته‌ای رو توی توییتر ببینم، اگر فرصت داشته باشم حتماً می‌خونمش.

شاید بد نباشه یک پاراگراف کوتاه در مورد تاریخچه وبلاگستان یا بلاگستان فارسی بنویسم.

میگن: همه چیز از آبان سال 1381 شروع شد وقتی که روزنامه‌نگاری به اسم حسین درخشان دستورالعمل ساده‌ای به زبان فارسی نوشت که خیلی‌ها تونستن از روش وبلاگ درست کنن.

البته اگه ویکی‌پدیا رو بخونید 16 شهریور 1380 اولین وبلاگ فارسی توسط سلمان جریری منتشر شده. خب حالا اینکه کدوم تاریخچه درست هست جستجو و مطالعه اش به عهده خودتون، این موارد مطالبی بود که من پیدا کردم. حالا نوبت شماست.

راستی یادتون نره سایت وبلاگستان فارسی رو ببینید.

مورد مهم بعدی هم اینه که، لطفاً پست مسعود فاطمی رو بخونید و به تکمیل لیست کمک کنید.

– – –

پی‌نوشت1: الآن که حساب کردم، خودم هم باورم نمیشه 8 سال هست که در زمینه وبلاگ نویسی فعالیت دارم.

پی‌نوشت 2: روزتون مبارک

پی‌نوشت 3: من هم هنوز فرق وبلاگ و بلاگ رو نفهمیدم.

پی‌نوشت 4: تا جایی که متوجه شدم، عکسی که من انتخاب کردم پوستر روز بلاگستان فارسی در سال 1390 هست.

پی‌نوشت 5: لینک سایت روز وبلاگستان فارسی رو آقای آل‌شیخ برام ارسال کردن و من به پست اضافه کردم.

وبلاگ سیلورکاور

SilverCover

روزهای اخیر به واسطه استارتاپ‌ویکند با متخصصان زیادی در زمینه طراحی وب و تکنولوژی آشنا شدم. آقای حامد تکمیل یکی از مربیان مجرب و پر انرژی استارتاپ‌ویکند شیراز هستن که امروز می‌خوام وبلاگ شخصی‌شون رو با پیام “یادداشت های یه نفر که یه روزی یه کسی میشه!” معرفی کنم.

وبلاگ سیلورکاور، از چند بخش تشکیل شده است. پلاگین‎‌ها، آموزش‌ها، افزونه‌های وردپرس و کتاب‌ها بخش‌های این وبلاگ علمی هستند. کتاب‌های ذکر شده، کتب نگارش شده توسط آقای تکمیل هستند. ایشون به راحتی علمی رو که خودشون به دست آوردن رو در این وبلاگ برای علاقه‌مندان عرضه می‌کنند.

– – –

پی‌نوشت:

جا داره همین جا از حضورشون به عنوان مربی در استارتاپ‌ویکند شیراز تشکر کنم.

دوشنبه‌های چهره‌بلاگ

ChehreBlog

در تاریخ 17 تیر سایت چهره‌بلاگ رو معرفی کردم. برای ثبت وبلاگ در سایت یه قانون مهم هست. اینکه وبلاگ یا سایت شما نباید فیلتر باشه. شاید یادتون باشه که وبلاگ من روی وردپرس انگلیسی بود و فیلتر. عضو شدن در چهره‌بلاگ موجب شد که من با تشویق دوستان برای ثبت وبلاگم در چهره به فکر یک دامنه شخصی بیفتم که اگر وبلاگ رو دنبال کرده باشین، دوستان عزیز دامنه و هاست رو برای تولدم بهم هدیه دادن که جا داره همین‌جا باز ازشون تشکر کنم.

شاید روزی که هاست رو هدیه گرفتم و وبلاگ رو به طور کامل منتقل کردم، هیچ‌وقت فکرش رو هم نمی‌کردم یه روزی بشم دومین چهره در چهره‌بلاگ. این رو مدیون همه عزیزانی هستم که مخاطب من هستن و بهم رای دادن. این لطف دوستان به من باعث میشه که برای نوشتن مطالب دقیق‌تر و بهتر عمل کنم، چون ارزش یک وبلاگ به نوشته هاش و رضایت خوانندگان هست.

خب برگردیم سر چهره بلاگ و نحوه انتخاب چهره:

ChehreBlog

در صفحه “انتخاب چهره” سایت چهره‌بلاگ شما می‌تونین به سایت‌ها و وبلاگ‌ها امتیاز بدین. رای به گرافیک و محتوا زمینه هایی هست که شما می‌تونید بهش رای بدین. اگر متوجه شده باشید یه فیچر انرژی برای هر کاربر تعریف شده که با هر رای یک انرژی از شما کسر میشه. اینطوری شما چهره خودتون رو انتخاب می‌کنین. پس چهره‌ها توسط خود کاربران و اعضای سایت انتخاب میشن.

خب، حالا بریم سراغ این موضوع که دوشنبه‌های چهره‌بلاگ به چه صورت هست. طبق گفته خودشون:

“بر اساس مصوبه شورای دبیری، از این به بعد، دوشنبه هر هفته، یک وبلاگ شاخص «چهره بلاگ» را معرفی می‌کنیم. این وبلاگ شاخص می‌تواند یک «وبلاگ‌نویس قدیمی» باشد، یا یک «چهره تلویزیونی»، یا یک وبلاگ که در هفته قبلش «رشد جدی در امتیاز» داشته است. هم‌چنین کم‌کم معرفی وبلاگ‌های برتر استان‌ها و موضوعات تخصصی هم در دستور کارمان قرار می‌گیرد.”

این مصوبه مربوط به تاریخ 15 مهر هست که میشه هفته گذشته که “وبلاگ سیب کال حوا” رو معرفی کردن. این هفته، برگ سرنوشت به نام وبلاگ من رقم خورده که دوستان عزیز چهره‌بلاگ لطف کردن و وبلاگ من رو معرفی کردن. بسیار ازشون سپاسگزارم.

– – –

پی‌نوشت:

جالب‌ترین اتفاقی که می‌تونست رخ بده، تشابه شماره این پست با پست معرفی چهره‌بلاگ هست، 64 و 164