بایگانی برچسب: شرافت

قانون در شبکه‌های اجتماعی

SocialMedia

در طی سال‌های زیادی که عضوی از شبکه‌های اجتماعی هستم، مسائل خیلی زیادی دیدم، مسائلی که برای سایرین ایجاد مزاحمت می‌کنه. درسته که قانون خاصی بر مطالب موجود در شبکه‌های اجتماعی وضع نشده، اما به نظر من هیچ قانونی مث انسانیت، شرافت و احترام به حقوق دیگران نمی‌تونه از آسیب رسوندن و ایجاد مزاحمت برای سایرین جلوگیری کنه. سال 93 در پیش هست. بیاید از ابتدای سال 93، یه سری تصمیمات جدید در استفاده صحیح و بهینه از شبکه‌های اجتماعی بگیریم.

مورد اول: دوستانمون رو روی هر پست و عکسی تگ نکنیم، برای اینکه پست ما دیده بشه، حتماً لازم نیست کسی رو تگ کنیم.

مورد دوم: فرق بین بیان اعتقادات و آزادی بیان رو با توهین به عقاید دیگران درک کنیم.

مورد سوم: هر شایعه منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی رو باور نکنیم. پایه و اساس بیشتر این شبکه‌ها بر شایعه‌پراکنی نهادینه شده، پس ما به “یک کلاغ، چهل کلاغ” آنان دامن نزنیم و در باتلاق جاهلیت فرو نریم. کسی که به شبکه‌های اجتماعی فیلتر شده دسترسی داره، صددرصد به منبع لاینتاهی سرچ گوگل هم دسترسی داره. پس با کمی سرچ و جستجو، از اینکه برچسب حماقت به ما زده بشه جلوگیری کنیم. پرسیدن عیب نیست، ندانستن عیب هست و از همه اینها بدتر، منتشر کردن کذب و دروغ غیرقابل تحمله.

مورد چهارم: وقتی تمامی پست‌ها و عکس‌ها رو به صورت پابلیک در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنید، انتظار نداشته باشید از هویت و عکس‌های خانوادگی شما مراقبت بشه، شما خودتون مسئول حفاظت از اطلاعات خودتون هستین.

در این مورد قابل ذکر هست که طبق طراحی فیسبوک، کاور فوتو، کاملاً پابلیک هست و در هیچ صورتی نمی‌تونین فقط برای افراد خاصی نمایشش بدین، پس وقتی عکس خانوادگی خودتون رو برای کاورفوتو میذارین خیلی راحت بیماران موجود در این شبکه‌ها رو به حریم خصوصی خودتون راه دادین.

مورد پنجم: هر پست و نوشته‌ای که در شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم مربوط به همون فضاست، پس با بازگو کردن روایات و داستان‌های موجود در فضای مجازی در زندگی روزانه و زندگی حقیقی، مرزهای موجود رو نشکنیم. فرهنگ دنیای مجازی با دنیای واقعی نسل‌ها فاصله دارن. بذاریم هر چیزی اصالت خودش رو حفظ کنه.

– – –

پی‌نوشت: موارد زیادی هستند که باز هم در موردشون می‌نویسم، فعلاً همین پنج مورد رو رعایت کنیم، جامعه مجازی بهتری خواهیم داشت. هر چیزی به ذهنتون می‌رسه رو لطفاً در نظرات بنویسید تا به پست اضافه کنم.

شرافت vs خجالت

weight

در مسير يه پل عابر پياده اون وسط وسط نشسته بود، يه وزنه خيلي قديمي که هر طرفش پاره شده بود گذاشته بود جلوش، تو اون گرماي ظهر صورتش رو کامل با کلاه کاپشنش پوشونده بود.

جسمم رد شد، روحم همون‌جا، همون بالاي پل عابر پياده ايستاده و داره با خجالت و شرمساري نگاهش مي‌کنه. خجالت اينکه چرا کاري ازم بر نمياد که مردي براي حفظ شرافتش و سير کردن خانواده‌اش ناچار نشه تو اون گرما اينطوري صورتش رو بپوشونه.

کاش دنيا آباد بشه.

کاش ….

 

تعهد

commitment

یکی از دوستان مطلبی در مورد تعهد نوشته بود که باعث شد من کمی در فکر فرو برم و متنی رو که مدت‌ها پیش می‌خواستم در همین راستا بنویسم رو بنویسم.

شاید به نظر برسه تعهد یک پیمان دو طرفه است. به نظر من تعهد بین یک شخص و مورد ثالثی ایجاد میشه که این مورد ثالث خود فرد، شخص دیگر، خانواده، اجتماع بزرگتر یا یک ارزش هست. حالا اینکه این دسته‌بندی تعهد چه اولویت‌هایی دارن در کشورها و فرهنگ‌های مختلف متفاوت هست.

در کشوری مثل ژاپن این ترتیب به صورت: تعهد به کشور، تعهد به استان، تعهد به شهر و تعهد به خانواده هست. شاید اینکه تعهد به جامعه اولویت اول هست باعث شده که ژاپن یک کشور پیشرفته باشه. در فرهنگ ما، ابتدا تعهد به خانواده و بعد تعهد به جامعه رواج داره که همین تعهد به خانواده است که باعث میشه خانواده رو به پیشرفت جامعه و شایسته سالاری ارجح بدونیم. همه ما افرادی هستیم که منافع خود و خانواده رو به منافع عموم ترجیح میدیم و این ریشه در فرهنگ و تربیت ما داره.

موضوع صحبت اولویت‌ها نیست. چیزی که می‌خواستم در موردش صحبت کنم، خود تعهد هست. به نظر من، تعهد یک پیمان ذاتی و درونی هست و تنها نوع تعهدی که باعث پیشرفت شخص، خوشبختی و پیشبرد جامعه میشه، تعهد به ارزش‌های انسانیت و شرافت هست. اگر هر فردی به انسانیت و شرافت متعهد باشه، با وجدان کارش رو انجام میده، در مقابل خانواده اش مسئولیت پذیر هست، در مقابل جامعه مسئولیت پذیر هست و تلاش می‌کنه با وزنه تعادل انسانیت همه رو به تعالی برسونه.

پس سعی کنیم به انسانیت و شرافت متعهد باشیم.